فلسفه و كلام اسلامي (مقالات بررسي ها) بهار و تابستان 1389; 43(1):139-160.
 
 
محمدي ناصر*
 
* دانشگاه پيام نور
 
 

هدف از اين مختصر نه ارايه ديدگاه صدرا درباره زبان قرآن، که بيشتر ارايه تقسيم بندي و نقدهاي صدرا بر رويکردهاي مختلف در زبان قرآن است. بدين ترتيب، مقاله در بعد سلبي و نقد و بررسي رويکردها به رشته تحرير درآمده و در پي بعد اثباتي و تبيين ديدگاه صدرا نيست؛ گرچه از پس اين شناخت سلبي، ديدگاه صدرا نيز تا حدي به روشني مي گرايد. در بررسي و بحث از نظريات شناختاري و غيرشناختاري مطرح شده در مباحث زبان ديني، به طور عام، و زبان قرآن، به طور خاص، صدرا به 6 نظريه تصريح و يا اشاره كرده است. زبان ظاهرگرا، زبان اسراف در تاويل، زبان اقتصاد، زبان مجاز و استعاره نظريات شناختاري اند، و زبان شعر و خطابه و زبان قوم نظريات غيرشناختاري اند که در اين مقاله مورد نقد و تحليل قرار مي گيرند.
 
كليد واژه: زبان ديني، زبان قرآن، گزاره هاي كلامي، نظريات شناختاري، رويكردهاي زباني
 
 

 نسخه قابل چاپ