پژوهشنامه فلسفه دين (نامه حكمت) بهار و تابستان 1383; 2(3):111-124.
 
 
يوسف ثاني سيدمحمود*
 
* موسسه پژوهشي حكمت و فلسفه ايران
 
 

نويسنده در اين مقاله کوشيده است با توجه به تعاريفي که منطقدانان مسلمان از دانش منطق به عمل آورده اند، ضمن طبقه بندي آنها در دو گروه تعاريف نفسي و تعاريف قياسي و همچنين با عنايت به غاياتي که آنان براي علم منطق برشمرده اند و تفکيک آنها به غايات معطوف به صورت و ماده و غايات معطوف به صرف صورت، از گفتار آنان چنين استنتاج کند که منطق بنا به تعريف و غايت خود، اولا و بالذات ناظر به صورت انديشه است نه ماده آن و دو بخش تصور و تصديق منطق نيز اساسا، مربوط به مقام استدلال است نه مقام تعريف و مباحث مربوط به ماده استدلال و همچنين مباحث مربوط به تعريف را بايد در علوم خاص ديگر پي گيري نمود. در اين مقاله همچنين از مسايل ديگري همچون رابطه منطق و نحو و دلايل بي نيازي برخي علوم از منطق سخن به ميان آمده است.

 
كليد واژه: 
 
 

 نسخه قابل چاپ