پاسخ به:جزوات و مقالات فلسفی

در مكتب فلسفي اصفهان دو گرايش فلسفي مجزا، يكي از ميرداماد و ديگري از ميرفندرسكي و ملارجبعلي تبريزي آغاز شد. گرايش اول، منجر به پيدايش حكمت متعاليه شد و گرايش دوم، منجر به پيدايش مكتب مشايي ملارجبعلي تبريزي گرديد. پيروان مكتب مشايي ملارجبعلي تبريزي همچون قاضي سعيد قمي، پيرزاده قمي و... آن گاه كه به ظواهر آيات و روايات توجه مي كردند، نمي توانستند اصالت وجود و لوازم آن همچون اشتراك معنوي وجود و وحدت و تشكيك مراتب آن را بپذيرند؛ چرا كه مي پنداشتند با اصالت وجود و اشتراك معنوي آن، خداوند و خالق در رديف مخلوقات قرار گرفته و اين با رويكرد تنزيهي آيات و روايات سازگار نيست. آنان اصالت وجود و لوازم آن را با بسياري از اعتقادات و باورهاي ديني در باب توحيد واجب ناسازگار مي ديدند. آنان به شدت با اصالت وجود مخالفت كرده و اصالت ماهيت و لوازم آن همچون «اشتراك لفظي وجود» بين واجب و ممكنات را پذيرفته و تباين و كثرت موجودات را با يكديگر نتيجه گرفته اند.

 نسخه قابل چاپ