پژوهش هاي فلسفي - كلامي  زمستان 1384; 7(2 (26)):119-140.
 
 
نصري عبداله*
 
* گروه فلسفه، دانشگاه علامه طباطبايي
 
 

مرتضي مطهري معمولا به عنوان شرح و بسط دهنده ديدگاه هاي علامه طباطبايي معروف است، اما با تامل در آثار وي مي توان ابعاد متعددي از اجتهادها و استنباط هاي شخصي را در آنها يافت. بخشي از اين آراي ويژه در چالش و تقابل با آراي علامه طباطبايي قرار مي گيرند. اين مقاله درصدد ترسيم بخشي از چالش هاي اين دو تفكر در عرصه مباحث نظري و فلسفي است.
پاره اي از اين چالش ها مربوط است به مسايلي از قبيل: حركت توسطي، لزوم موضوع حركت، حركت بالعرض يا بالتبع، حركت و تكامل، حركت و مساله تضاد، حامل استعداد، حدوث ذاتي، برهان صديقين، حكمت الهي، عبث نبودن خلقت، اصل استخدام، كليت احكام اخلاقي و جاودانگي آن، ضرورت اجتماع.

 
كليد واژه: 
 
 

 نسخه قابل چاپ