پژوهش هاي فلسفي - كلامي  پاييز 1385; 8(1 (29)):187-222.
 
 
حسيني سوركي سيدمحمد*
 
* پژوهشگاه علوم انساني، دفتر تبليغات
 
 

خودگرايي اخلاقي يكي از نظريه هاي اخلاقي در حوزه اخلاق هنجاري است. در اين مقاله با اشاره به اقسام و تقريرهاي خودگرايي اخلاقي و ارتباط آن با خودگرايي روان شناختي به طرح، تحقيق و بررسي ساختار و مولفه هاي اين نظريه پرداخته شده و ادله موافقان و مخالفان اين نظريه مورد نقد و تحليل قرار گرفته است.
 
كليد واژه: اخلاق هنجاري، نظريه هاي اخلاقي، خودگرايي اخلاقي، خودگرايي روان شناختي
 
 

 نسخه قابل چاپ