پژوهش هاي فلسفي - كلامي  1385; 8(2 (30)):235-270.
 
 
محامد علي*
 
* دانشگاه قم
 
 

قاعده عدل و انصاف آثار فراواني در فقه دارد. اين مقاله در پي اثبات اين قاعده با استدلالات فقهى، عدل و انصاف را از نظر لغت و اصطلاح معنا مى كند و براى اثبات آن به دو دسته دليل تحت عنوان دلايل عمومى و خصوصى مي پردازد تا كليت و عموميت قاعده را اثبات كند. در بخش ديگر، مصاديقى را از ابواب فقه بر مي شمرد و رابطه بين اين قاعده را با قاعده قرعه مورد توجه قرار مي دهد و به اثبات مي رساند كه قاعده عدل و انصاف بر قاعده قرعه مقدم است. در بخش پايانى مقاله، ضمن بيان نتيجه اين قاعده يادآورى مي کند كه فقيه بايد در استنباط احكام به اين قاعده توجه نمايد و در صدور فتوا از آن بهره گيرد.

 
كليد واژه: 
 
 

 نسخه قابل چاپ