پژوهش هاي فلسفي - كلامي  زمستان 1386; 9(2 (34)):65-88.
 
 
اكبريان رضا,محمدپوردهكردي سيما
 
 
 

با توجه به اهميت «فلسفه ذهن» در عصر حاضر و تقويت گرايش هاي مادي گرايانه - که مهمترين دليل آن ناکارآمدي براهيم و نارسايي مفاهيم در باب رابطه نفس و بدن است - نويسندگان در اين مقاله کوشيده اند اين مساله را، با توجه به مباني حکمت متعاليه ملاصدرا، بررسي نمايند و نشان دهند که از نگاه حکيم ملاصدرا، انسان يک حقيقت وجودي است که هر چند منشا مادي دارد و جسمانيه الحدوث است اما در بستر حرکت جوهري اشتدادي، تا مقاوم روحانيه البقا، سير مي کند. تبيين فلسفي اين امر، پاسخي به تحليل هاي نارسا در باب «ثنويت نفس و بدن» و ديدگاه «منکران تجرد نفس»، خواهد بود.
 
كليد واژه: نفس - بدن، ذهن - بدن، نفس ناطقه، تجرد نفس، ثنويت، شهود
 
 

 نسخه قابل چاپ