پژوهش هاي فلسفي - كلامي  زمستان 1388; 11(2 (42)):179-202.
 
 
وحيدي مهرجردي شهاب الدين
 
 
 

يکي از مباحث مهم در تاريخ کلام و فلسفه در فرهنگ اسلامي و غرب اين بوده كه آيا عقل قادر به پاسخگويي به تمام مسايل و معارف بشري است يا نه؟
ملاصدرا ميراث دار حكمت مشاء و اشراق، و عرفان اسلامي، و بنيانگذار حكمت متعاليه عقل را سلاح قدرتمندي براي باز كردن گره هاي بسياري از مجهولات معرفت بشري و الهي مي داند. اما از محدديت آن نيز غافل نبوده است. هر چند بيشتر محققان بر اين باورند كه ملاصدرا عقل و ايمان را مكمل يكديگر مي داند، ولي نگارنده با توجه به آثار وي همچون اسفار، مفاتيح الغيب، شرح اصول كافي، شواهد الربوبيه، رساله سه اصل و ... معتقد است ملاصدرا در مسايل مختلف از جمله نفس، اسما و صفات خدا، اسرار و رموز جهان هستي، حقايق عالم هستي، معاد جسماني و ... قايل به محدوديت عقل است. در اين جستار مي کوشيم به اين موارد بپردازيم
.

 
كليد واژه: ملاصدرا، عقل، عقل عملي، عقل نظري، محدوديت قلمرو عقل
 
 

 نسخه قابل چاپ