پژوهش هاي فلسفي - كلامي  بهار و تابستان 1389; 11(3-4 (43-44)):29-50.
 
 
شريف زهرا*
 
* دانشگاه باقرالعلوم (ع)
 
 

قاعده «بسيط الحقيقه»، از قواعد کليدي در فلسفه صدرايي است. پردازش اين مطلب به عنوان يک قاعده محوري و موثر، و تبيين تفصيلي آن از ابتکارات صدرالمتألهين است. در ميان فيلسوفان پيشين، تنها مي توان از فلوطين به عنوان طرح کننده اين قاعده نام برد که البته تبيين ها و استدلال هاي وي، از نظر کميت و قوت فلسفي، به پاي تبيين هاي صدرا نمي رسد. در مکتب صدرايي دو ساحت مختلف براي اين قاعده مطرح شده است: ساحت کثرت در وحدت و ساحت وحدت در کثرت. فيلسوفان صدرايي در مورد معناي مقبول ساحت کثرت در وحدت و مشمول بودن اين ساحت در حيطه اين قاعده اتفاق نظر دارند؛ اما آنها در باب مفهوم مورد پذيرش ساحت وحدت در کثرت و شمول محدوده قاعده نسبت به اين ساحت اختلاف نظر دارند.
 
كليد واژه: مکتب صدرايي (حکمت متعاليه)، بسيط الحقيقه، ترکيب، کثرت در وحدت، وحدت در کثرت
 
 

 نسخه قابل چاپ