روزها فکرمن اینست وهمه شب سخنم

که چرا غافل از احوال دل خویشتنم

 

-------------------

من چشم توام اگر نبيني چه عجب       من جان توام کسي نبيند جان را

 

اي دوست دوا فرست بيماران را          روزي ده جن و انس و هم ياران را