در بــاغ جـهـان تـو هـم گـل زیـبـایـی          بــویــا و دل انــگــیــز و چــمـن آرایـی
عمری ست که گلهای دگر می خندند          ایـن غـنـچه ی تر چرا تو لب نگشایی