آن که به رسم کج روان سر ز خطِ تو می کشد
 
هر رقمی که می زند نامه سیاه می کند
 
مایه ی عیش و خوش دلی در غم اوست سایه جان
 
آنکه غمش نمی خورَد عُمر تباه می کند
 
هوشنگ ابتهاج (سایه)