من پیر سال و ماه نِیَم، یار بی وفاست          بر من چو عمر می گذرد پیر از آن شدم
 
اوّل ز تحت و فوق وجودم خبر نبود                در مکتبِ غمِ تو چنین نکته دان شدم
حافظ