تو که یک گوشه ی چشمت غم عالم ببرد           حیف باشد که تو باشی و مرا غم ببرد
 
زنگِ چل  ساله ی آیینه ی ما گرچه بسی ست       آتشی همدم ما کن که به یک دم ببرد

                   عماد خراسانی