مهدي و بهشت

شفاعت آن حضرت براى ما

 در غاية المرام از طريق عامّه از امير المؤمنين‏عليه السلام روايت است كه فرمود: رسول خداصلى الله عليه وآله فرمود: من آورنده (و رساننده ) شما به حوض (كوثر )هستم و تو اى على(ع) ساقى هستى و حسن حمايت كننده، و حسين فرمان دهنده، و على بن الحسين تقسيم كننده، و محمد بن على نشر دهنده، و جعفر بن محمد بسيج كننده، و موسى بن جعفر شمارنده محبان و مبغضان و بازدارنده منافقان، و على بن موسى زينت‏بخش مؤمنين، و محمد بن على فرود آورنده اهل بهشت به منزلگاه‏هايشان و درجاتشان، و على بن محمد خطيب و سخنور شيعيانش و تزويج كننده آن‏ها با حور العين، و حسن بن على چراغ اهل بهشت است كه از آن روشنى مى‏گيرند، و مهدى شفاعت كننده آن‏ها است روز قيامت، روزى كه خداوند اجازه نمى‏دهد شفاعت را جز به كسى كه شفاعت او را بخواهد و به او راضى باشد. (غاية المرام: 692)
مى‏گويم: سرّ اين‏كه شفاعت به مولاى ما حضرت حجّت‏عليه السلام اختصاص داده شده - با اين‏كه همه آن‏هاعليهم السلام روز قيامت شفيع هستند - اين است كه: شفاعت ايشان شامل كسانى كه منكر مولاى ما صاحب الزمان باشند نمى‏گردد. (پس براى آن‏ها نه شفاعت‏كننده‏اى هست و نه دوست دلسوز و صميمى) (مضمون آيه 101 سوره شعراء) فَما لَنا مِنْ شافِعِينَ وَلا صِدِّيقٍ حَمِيمٍ) هرچند كه به امامت ساير امامان‏عليهم السلام معتقد باشند. به همين جهت است كه در حديثى در كمال الدين از امام صادق‏عليه السلام روايت شده كه فرمود: هر كس به امامت پدران و فرزندانم اقرار داشته باشد ولى مهدى از فرزندان مرا انكار نمايد، مانند آن است كه به همه پيغمبران اقرار و اعتقاد داشته باشد و محمدصلى الله عليه وآله را انكار كند. (كمال الدين: 338/2)
به همين مضمون روايات ديگرى نيز هست كه آنچه آورده‏ايم براى اهل بصيرت و عبرت بس است

منبع:http://yamojir.com