بگذار هركس خود را سوي آنچه درست است، بَرَد و آنگاه بگذار ديگران را بياموزد؛ اين چنين، فرزانه آزرده نگردد.((بودا))


اگر كسي ديگران را بياموزد تا چون او گردند، چون اختيار خود را دست گيرد، اختيار ديگران را دست تواند گرفت، چه اختيار خود را دست گرفتن، دشوار است.((بودا))


آن كه خشم خويش را كه چون گردونه‌اي شتابان پيش رود، بازدارد، او را گردونه‌ران راستين خوانم؛ ديگران تنها زمام به دست دارند.((بودا))


آن‌كس كه مايه‌ي رنج ديگران گردد تا از براي خويش خوشي خواهد، در بند دشمني گرفتار است و از دشمني رهايي نيابد.((بودا))