اگر اوّل به يك طرف، گمان بيشترى داشته باشد، بعد دو طرف در نظر او مساوى شود، بايد به دستور شك عمل نمايد و اگر اوّل، دو طرف در نظر او مساوى باشد و به طرفى كه وظيفه اوست بنا بگذارد، بعد به طرف ديگر گمان كند، بايد طرف گمان شده را بگيرد و نماز را تمام كند.