پاسخ به:احادیث امام زمان(عج)

امام زمان حضرت مهدي -عجل الله تعالی فرجه الشریف- فرموده اند:

(مِنْ فَضْلِه، أَنَّ الرَّجُلَ یَنْسى التَّسْبیحَ وَیُدیرُ السُّبْحَهَ فَیُكْتَبُ لَهُ التَّسْبیحُ)

از فضایل تربت حضرت سیّدالشهداء(علیه السلام)آن است كه چنان چه تسبیح تربت حضرت در دست گرفته شود، ثواب تسبیح و ذكر را دارد، گر چه دعایى هم خوانده نشود.

احتجاج، ج 2، ص 312; بحار الأنوار، ج 53، ص 165، ح4. 

این حدیث از جمله پاسخ هایى است كه امام زمان(علیه السلام) در جواب سؤال هاى محّمد بن عبداللّه حمیرى بیان فرموده اند. او در سؤالى از حضرت(علیه السلام) مى پرسد: آیا جایز است كه از خاك قبر امام حسین(علیه السلام)تسبیح بسازیم؟ آیا در آن فضیلتى هست؟

حضرت(علیه السلام) ابتدا در جواب سؤال مى فرماید:

تسبیح خود را از تربت مزار امام حسین(علیه السلام)بسازید و با آن خداوند را تسبیح نمایید; زیرا براى تسبیح، چیزى بهتر از تربت امام حسین(علیه السلام)نیست. از جمله فضایل این تربت این است كه اگر كسى ذكر را فراموش كند و تسبیح تربت را فقط در دست خود بگرداند، براى او ثواب ذكر تسبیح نوشته مى شود.

درباره ى فضیلت تسبیح با تربت حسینى، شایسته است به دو نكته اشاره كنیم:

1. تربت امام حسین(علیه السلام) از جمله تربت هایى است كه خداوند متعال آن را مبارك گردانیده است; زیرا از قطعه زمینى است كه جسد پاك و مطهّر حضرت سیدالشهداء(علیه السلام) را در برگرفته است. از جمله اغراض و مقاصد عالى در استحباب تسبیح با تربت حسینى، آن است كه وقتى شخص تسبیح كننده ى با تربت، آن را در دست مى گیرد، به یاد فداكارى امام حسین(علیه السلام) در پیشگاه خداوند مى افتد و این كه چگونه یك انسان مى تواند در راه عقیده و مبدأ، این گونه فداكارى و با ظالمان مقابله كند. انسان در این حال به یاد آن ارواح پاك و مقدّس و مطهّرى مى افتد كه در راه معشوق حقیقى فدا شدند و به ملكوت اعلى پركشیدند. در این هنگام و با این تفكّر، حالت خضوع و خشوع در او ظاهر شده، دنیا و آن چه در آن است در نظر او حقیر جلوه مى كند، و حالت عرفانى و معنوى خاصّى در نفس او پدید مى آید و این به خاطر توسل و ارتباط با امام حسین(علیه السلام)از طریق تربت اوست; از این رو در روایات مى خوانیم كه سجده بر تربت حسینى حجاب هاى هفت گانه را پاره مى كند.

2. یكى دیگر از آثار و بركات تسبیح با تربت امام حسین(علیه السلام) ـ كه اهل بیت(علیهم السلام)در پى آن بودند ـ شناساندن مظلومیّت امام حسین(علیه السلام) به مردم است; زیرا شخص نمازگزار هر روز بعد از نماز و بهره مندى از آن، هنگامى كه چشمش به تربت حسینى مى افتد، به یاد امام حسین(علیه السلام)و فداكارى هاى او و اصحاب و اهل بیتش مى افتد; و معلوم است كه یادآورى چنین الگوهایى ـ از حیث روان شناسى ـ اثر تربیتى و معنوى عجیبى در نفس انسان مى گذارد، انسان ها را حسینى بار مى آورد و روح و خون حماسه ى حسینى را در وجود انسان به جنبش مى آورد.

منبع:

http://www.andisheqom.com/Files/mahdi.php?idVeiw=1816&&level=4&subid=1816