پس از روزگاران مرا به تعويق انداختند، و تقدير مرا از ياري تو(امام حسين(ع)) بازداشت، و نبودم تا در برابر آنان كه با تو جنگيدند، بجنگم و با دشمنانت به دشمني برخيزم، پس(به عوض آن) هر روز و هر شب برتو ندبه و زاري كنم ، و برتو، خون به جاي اشك از ديدگان جاري كنم.