معرفي:
در این کتاب سیر هنر در تاریخ ، از دیدگاه عرفانی ـ عرفان سرچشمه گرفته از مکتب تشیع ـ مورد بررسی قرار گرفته است و بعد از مروری بر تفکر و تاریخ هنری جهان قبل از اسلام ، زمینه های پیدایش هنر اسلامی ، اعم از شعر ، موسیقی ، خط ، تذهیب ، نقاشی ، معماری تحلیل شده است. نگارنده پس از ذکر مباحثی چون "حکمت هنر اسلامی"، "تاریخ هنر اسلامی"، "حقیقت هنر در فرهنگ و تمدن اسلامی" و "صور مختلف هنر اسلامی" خاطرنشان می‌سازد: « تفکر دینی سیر از ظاهر به باطن و سیر از باطل به سوی حق است. هنگامی که تفکر، این سیر را از دست داد و از رفتن از ظاهر به سوی باطن بازماند و در میان پندارها حیران شد، آن‌گاه هنر دینی نیز به فروپاشی روی می‌کند. از این‌جا حکمت دینی جوهر هنر دینی است و هنگامی که هنر، حکمت خویش را از دست داد، به صورت صرف تبدیل می‌شود و از عناصر بیگانه متاثر شده و به تدریج راه انحطاط را می‌پیماید، چنان که این امر در سبک مینیاتور رضا عباسی یا سبک پرتکلف معماری باروک عثمانی جلوه‌گر است و از این بدتر و نابودکننده‌تر، نفوذ تکنولوژی امروزی است که هنر اسلامی را به تباهی می‌کشد و حکمت معنوی در آن را محجوب کرده یا به فراموشی سوق می‌دهد.»