امام حسین علیه السلام فرموده اند:

 

صاحب الامر بالمعروف  یحتاج الی ان یکون عالما بالحلال و الحرام ، فارغا من خاصة نفسه، ناصحا للخلق، داعیا لهم بالطف، حسن البیان، عارفا بتفاوت اخلاقهم، بصیرا بمکر النفس، صابرا، لا یکا فیهم و لا یشکو منهم،  لایستعمل الحمیه ، لا یغتاظ لنفسه

 

 

کسیکه امر به معروف می کند احتیاج دارد به اینکه به حرام و حلال عالم باشد

 

گرفتار نفس خود نباشد

 

خیرخواه مردم باشد

 

با مردم مهربان و رفیق باشد*

 

گفتارش نیکو باشد

 

به  تفاوت اخلاق مردم شناخت داشته باشد ( بداند هر کس خلق و خویی دارد و با هر کس باید به طور خاص سخن گفت)

 

از مکر نفس آگاه باشد ( مبادا در قالب امر به معروف و نهی از منکر به اهداف شومی کشیده شود)

 

صابر باشد ( اگر از مردم آزاری دید) انتقام نگیرد و شکایت نکند

 

با تعصب عمل نکند

 

برای نفسش غیظ نکند ( غیظ او برای نفس خودش نباشد بلکه برای خدا باشد )

 

بحار / ج 97 / ص 83 به نقل از کتاب امر به معروف و نهی از منکر محسن قرائتی