درونگرایی

یكی از باورهای مردم ایران زندگی شخصی و حرمت آن بوده كه این امر به گونه ‌ ای معماری ایران را درون ‌ گرا ساخته است. معماران ایرانی با سامان ‌ دهی اندام ‌ های ساختمان در گرداگرد یك یا چند میان ‌ سرا، ساختمان را از جهان بیرون جدا می ‌ كردند و تنها یك هشتی این دو را به هم پیوند می ‌ داد.