-برتري مردم به يكديگر به دانشها و خردهاست نه به ثروتها و تبارها.

109-كسي كه خويش را بزرگ ببيند در پيشگاه خداوند حقير است.

110-اول خشم ديوانگي و آخرش پشيماني است.