تيم واليبال گيتي پسند براي سومين بار در طول فصل به اميد پايان ناكامي ها دست به تغيير در نيمكت هدايت خود زد، كارخانه اولين مربي گيتي پسند بود كه بعد از نامهربانی هایی که از سوي سكوها شنيد بار سفر از اصفهان را بست.

کارخانه از اظهار نظر فنی در خصوص گیتی پسند خودداری می کند اما از اصفهانی ها دلخور به نظر می رسد و این مساله در صحبت های او به خوبی پیداست.
کارخانه به ایمنا می گوید: من از گیتی پسند جدا شدم و نمی خواهم در مورد این تیم اظهار نظری بکنم. اما این را بدانید که من با انگیزه های زیادی به اصفهان آمدم، سکوت می کنم چون از اصفهانی ها دلخورم، اگر بخواهم صحبت کنم والیبال دوستان حرف های ناامیدکننده ای خواهند شنید. در حالی که همیشه صحبت های مصطفی کارخانه بوی امید و نوید می داده و الهام بخش بوده است. 
وی ادامه می دهد: من اگر به پول و مادیات وابستگی داشتم می ماندم اما شان خودم را حفظ کردم چون سرد و گرم چشیده این ورزش هستم. من بیست و هفت، هشت سال سابقه مربیگری دارم و مثل گدایی هستم که می گوید:«بعد از یک عمر گدایی شب جمعه که گدایی نمی کنند».
کارخانه معتقد است با رفتن او عظمت گیتی پسند هم شکسته شده است. وی می گوید: با رفتن من عظمت تیم کم شد و شما به این مساله شک نکنید. من نمی دانم این تشکیلات برای تغییر این روند چه خواهند کرد ولی امیدوارم گیتی پسند هر چه زودتر به روند نتیجه گیری بازگردد.