مردم سنگال قبل از آمدن ماه مبارك رمضان، خودشان را براي استقبال از آن آماده مي‌كنند ؛ مساجد را تميز مي‌كنند ؛ از يكديگر حلاليت مي‌طلبند ؛ توجهشان را هم به سخنراني‌هاي ديني و جلسات قرآن جلب مي‌كنند.

در اين ماه، سنگالي‌هايي كه نسبت به نماز اهمال و سستي مي‌كنند هم مرتب به مسجد مي‌روند ؛ نماز جماعت مي‌خوانند و به تفسير قرآن گوش مي‌دهند.

مساجد در اين ماه قرآن، از اول تا آخر قرآن را تفسير مي‌كنند. حتي مساجدي هم كه استاد قرآن ندارد، حتماً از جاهاي ديگر اساتیدی را دعوت مي‌كنند.

نماز ظهر ساعت 5/1 برگزار مي‌شود، بعد از نماز ظهر تفسير قرآن شروع مي‌شود و تا بعد از نماز عصر، يعني حدود ساعت 5 ادامه پيدا مي‌كند. مردم خودشان را موظّف مي‌دانند كه اگر تفسير كل قرآن را تا پاپان ماه رمضان تمام نكردند، بعد از ماه رمضان تفسير قرآن را ادامه دهند تا به سورۀ ناس، يعني آخرين سورۀ قرآن برسند.

بعد از نماز هم عده‌اي از مردم براي نمازگزاران در مساجد غذا مي‌برند تا بلافاصله بعد از نماز مغرب از روزه‌داران پذيرايي كنند.

غذای افطار هم معمولاً نان، شير، قهوه و آب سرد است و البته خرما؛ چون مستحب است كه روزه‌دار با خرما روزه‌اش را باز كند. در سنگال كسي چاي نمي‌خورد.

نبم يا يك ساعت بعد از افطار هم غذاي اصلي صرف می‌شود. مردم سنگال در ایام عادی سال، در وعده شام به هیچ عنوان برنج نمي‌خورند ؛ اما در ماه رمضان استثناءً شب‏ها نیز برنج مصرف مي‌کنند.

برنامه‌هاي تلويزيون كه از ساعت 10 صبح تا 3 صبح پخش مي‌شود، در اين ماه قبل از افطار برنامۀ ديني دارد و بيشتر از ساير ماه‌ها برنامه‌هاي مذهبي ـ مانند سخنراني‌هاي 10 دقيقه‌اي ـ پخش مي‌كند.

اما سريال و فيلم ويژۀ اين ماه ندارد. فقط بعد از افطار يك فيلم كمدي براي خنده و تفريح مردم پخش مي‌كند.

مردم شب‌ها بعد از نماز در خانه مي‌مانند. سحر هم ساعت 4 يك نفر از مردم داوطلبانه در كوچه و خيابان راه مي‌رود و مردم را صدا ميز‌ند و براي صرف سحري و منجات و عبادت بيدار مي‌كند.

به علت در اکثریت بودن اهل سنت، شب قدر دقيقاً معلوم نيست؛ اما بيشتر احتمال مي‌دهند كه 27 رمضان شب قدر باشد.

مسجد شب بیست و هفتم مملو از جمعیت مي‌شود. مردم تا صبح عبادت مي‌كنند، نماز مي‌خوانند و ذكر مي‌گويند. در سحر این شب هم غذايي كه خانم‌هاي همان محل پخته‏اند به مسجد برده می‏شود و از مردم پذيرايي مي‌كنند. بعد از نماز صبح هم مردم به خانه‌هايشان مي‌روند و مي‌خوابند.

از نظر اهل سنت، بهتر است كه خانم‌ها ـ غیر از نماز جمعه ـ در خانه عبادت كنند و به مسجد نروند. اما خانم‌ها استثنائاً در شب قدر (شب 27 رمضان) به مسجد مي‌روند.

عيد فطر در سنگال خيلي مهم است ؛ آنقدر مهم که نزديك عيد، مساجد هم كمي خلوت مي‌شود، چون مردم تدارك عيد را مي‌بينند و خودشان را براي آن آماده مي‌كنند‌.

در این عيد مردم لباس نو مي‌خرند و جشن مي‌گيرند. خلاصه مثل عيد نوروز در ايران است.

مردم سنگال فطريه را قبل از نماز و حتی يك روز قبل از عيد مي‌دهند، تا فقرا هم بتوانند در اين عيد جشن داشته باشند.