کلیه پلیکیستیک
پنج شنبه 17 آذر 1390 2:04 PM
کلیه پلیکیستیک یک اختلال کلیوی ارثی که در آن کیستهایی در کلیهها تشکیل میشود. این اختلال سرطانی نیست. بیشتر بیماران دچار این اختلال تا بزرگسالی بیعلامتند. پس از آن علایم به آهستگی در طی حداکثر 20 سال پیشرفت میکند.
مراحل اولیه
- وجود خون در ادرار که ممکن است فقط با بررسی میکروسکوپی قابل شناسایی باشد.
- عفونتهای مکرر کلیه
- احساس وجود یا لمس تودهای در شکم
- پرفشاری خون
- اغلب بیماران تا هنگامی که بیشتر بافت طبیعی کلیه اشغال شده و در نتیجه نارسایی کلیه بروز کند شکایتی ندارند. علایم نارسایی کلیه عبارتند از:
- درد کمر
- تکرر ادرار
- خستگی و ضعف پیشرونده
- سردرد
- بوی ناخوشایند تنفس
- تهوع، استفراغ یا اسهال
- احتباس مایعات، به ویژه به صورت تورم اطراف مچ پا و چشم
- کوتاهی نفس
- درد سینه
- خارش پوست
- توقف قاعدگی در خانمهای سنین قابل از یائسگی
این اختلال، ارثی بوده و علت آن ناشناخته است.
سابقه خانوادگی بیماری پلیکیستیک
در حال حاضر قابل پیشگیری نیست. در صورت وجود بیماری پلیکیستیک کلیه در خانواده، جهت کشف احتمال ابتلای خود به این بیماری با پزشک مشورت کنید. حتی اگر شما سالم بوده و بیماری ندارید، پیگیریهای طبی منظم را فراموش نکنید. در صورت وجود سابقه خانوادگی این بیماری، قبل از تشکیل خانواده، مشاوره ژنتیک را حتماً مدنظر قرار دهید.
بیماری پلیکیستیک کلیه در حال حاضر غیرقابل علاج محسوب میگردد. مراقبتهای طبی با درمان کردن عوارض بروز کننده احتمالی ممکن است سرعت پیشرفت آسیب کلیه را کاهش دهند.
تحقیقات علمی درباره علل و درمان این بیماری ادامه دارد که نویدبخش پیدایش درمانهای مؤثرتر و نهایتاً علاج قطعی بیماری است.
پیشرفت به سوی نارسایی کلیه
سنگ کلیه
عفونت یا پارهشدن کیستها
بررسیهای تشخیصی ممکن است شامل آزمایشهای خون، کراتینین سرم، توانایی تغلیظ کلیهها، سیتی اسکن و سونوگرافی باشد.
درمان با هدف پیشگیری از عوارض و حفظ عملکرد کلیه صورت میگیرد.
درمان فوری هر نوع عفونت مهم است.
پیوند کلیه در برخی بیماران سودبخش است.
به ندرت بستری شدن جهت دیالیز لازم میشود.
چکاپ پزشکی دوبار در سال به موازات پیشرفت بیماری باید انجام شود.
در این اختلال، در غیاب عوارض، معمولاً به دارو نیاز نیست.
در موارد لزوم از آنتیبیوتیکها جهت کنترل عفونت و از داروهای ضدفشار خون بالا استفاده میگردد.
بیشتر داروها از کلیهها دفع میگردند. در صورت وجود نارسایی مزمن کلیه، مقدار مصرفی داروها باید تنظیم گردد.
در نظر گرفتن دورههای استراحت کوتاه و مکرر در طی روز مناسب است ولی فعالیت در حد توان بلامانع است.
از رژیم غذایی کم نمک و کم پروتئین استفاده نمایید.
روزانه حداقل 8 لیوان مایعات بنوشید.
به دلیل محدودیتهای تغذیهای، استفاده از مکملهای آهن و مولتیویتامین جهت تأمین تغذیه مطلوب ممکن است لازم باشد. مکملهای کلسیم و ویتامین ـ د جهت پیشگیری از نرمی استخوان (استئوپروز) ممکن است توصیه گردد.
اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان دارای علایم کلیه پلیکیستیک باشید.
اگر شما یا یکی از اعضای خانواده دارای علایم نارسایی کلیه باشید.
وجود تب با سایر علایم عفونت
کاهش میزان ادرار