فولیکولیت باکتریایی
پنج شنبه 17 آذر 1390 1:54 PM
فولیکولیت باکتریایی عبارت است از یک عفونت باکتریایی سطحی یا عمقی فولیکولهای (پیازچههای) موی پوست. این بیماری مسری است و میتواند هر کجا از پوست بدن را درگیر سازد، اما معمولاً در نواحی بدون پوشش مثل بازوها، پاها، و ناحیه ریش صورت رخ میدهد.
پوستول (جوش چرکی) با خصوصیات زیر:
این جوشهای چرکی به رنگ زرد ـ سفید هستند و اطراف آنها حاشیه قرمز باریکی وجود دارد.
اندازه آنها 2-1 میلیمتر است؛ تعداد آنها ممکن است کم یا زیاد باشد.
از این جوشهای چرکی، چرک آغشته به خون که از سلولهای مرده تشکیل شده است خارج میشود.
از وسط بعضی از این جوشهای چرکی مو بیرون زده است؛ اما بعضی دیگر ممکن است نزدیک به پیازچه مو باشند.
عفونت پیازچههای مو توسط باکتریهای استافیلوکک، معمولاً پس از آسیب خفیف به پوست. عفونت از راه ناخنها به سایر نواحی بدن گسترش مییابد و منشأ آن غالباً استافیلوککهای موجود در بینی است.
عفونت با باکتریهای پسودوموناس پس از خوابیدن در وان آب داغ یا چشمه آلوده. این نوع عفونت ندرتاً رخ میدهد اما بروز آن رو به افزایش گذاشته است.
بیماری اخیر مثل عفونت بینی دیابت
اگزما یا درماتیت
محیط زندگی شلوغ یا غیربهداشتی
التهاب یا ساییدگی مزمن پوست (لباس تنگ یا مالش مزمن)
خوابیدن در وان آب داغ
پوست خود را تمیز نگاه دارید. پوست را دو بار در روز با یک صابون ضدباکتری مالش دهید و بشویید. از حوله جداگانه جهت خشک کردن دست یا حمام استفاده کنید.
از قرار گرفتن در محیطهای گرم و مرطوب که رشد باکتری را تسهیل میکنند خودداری کنید.
بدون درمان، جوشهای چرکی در عرض 7 روز خوب میشوند، اما ممکن است در همین حین جوشهای چرکی جدیدی ظاهر شوند یا ضایعاتی مثل کورک و عفونتهای عمقی پوست پدید آیند.
با درمان، طول دوره عفونت کوتاهتر میشود. بهبود عفونت تا پیش از 2 هفته قاعدتاً باید تکمیل شود. عود عفونت شایع است.
عفونت ممکن است وارد جریان خون شود و به سایر نقاط بدن گسترش یابد.
تشخیص معمولاً بر مبنای وجود جوشهای چرکی روی پوست داده میشود؛ البته ممکن است مایع چرکی موجود در جوش کشت داده شود.
درمان شامل مراقبت حمایتی از پوست و مالیدن دارو است.
جوش چرکی را با ناخن تخلیه نکنید. با این کار ممکن است باکتریهایی که باعث بروز آن میشوند در زیر ناخنها جمع شوند و عفونت به نقاط دیگر پوست گسترش یابد.
برای رفع خارش و تسریع بهبودی از کمپرس آب گرم استفاده کنید.
ناحیه جوش را با صابون ضدباکتری تمیز کنید.
روی پوست خود از ترکیبات روغنی استفاده نکنید.
اگر صورت خود را با تیغ میتراشید، تیغ را هر روز عوض کنید.
اگر جوشها روی پوست سر ظاهر شدهاند، سر خود را روزانه شامپو کنید.
اگر تنها چند جوش چرکی وجود دارد، میتوان از آنتیبیوتیکهای موضعی مثل باسیتراسین، میسیتراسین، یا نئومایسین استفاده نمود. آنتیبیوتیک را به مقدار کم و با ملایمت روی نواحی درگیر 4-3 بار در روز ماساژ دهید. آنتیبیوتیک باید تنها به مقداری استفاده شود که روی ناحیه را بپوشاند؛ مالیدن مقدار زیادتری از آن کمکی نمیکند.
اگر تعداد جوشهای چرکی زیاد باشد، امکان دارد آنتیبیوتیک تزریقی یا خوراکی مثل اریترومایسین یا داکسی سیکلین تجویز شود.
با رو به بهبود گذاشتن علایم فعالیتهای عادی خود را از سر گیرید.
رژیم خاصی توصیه نمیشود.
- اگر جوشهای چرکی علیرغم درمان گسترش یابند.
- اگر تب ظاهر شود.
- اگر مچ پاها تورم پیدا کند.
- اگر کورک یاعلایم گسترش عفونت ظاهر شود.
- اگر علایم فولیکولیت باکتریایی پس از درمان مجدداً بازگردند.