سیروز کبدی‌ عبارت‌ است‌ از تخریب‌ مزمن‌ و تشکیل‌ بافت‌ جوشگاهی‌ در کبد که‌ منجر به‌ از دست‌ رفتن‌ کار طبیعی‌ کبد می‌شود. این‌ بیماری‌ در مردان‌ دو برابر شایع‌تر از زنان‌ است‌. سیروز مادرزادی‌ نیز می‌تواند در شیرخواران‌ یا کودکان‌ کم‌سن‌ و سال‌ رخ‌ دهد.

مراحل‌ اولیه‌:

خستگی‌؛ ضعف‌

بی‌اشتهایی‌؛ تهوع‌؛ کاهش‌ وزن‌

بزرگ‌ شدن‌ کبد

قرمز شدن‌ کف‌ دست‌ها

مراحل‌ بعدی‌:

زردی‌ چشم‌ و پوست‌

تغییر رنگ‌ ادرار به‌ زرد پررنگ‌ یا قهوه‌ای‌

ظاهر شدن‌ رگ‌های‌ خونی‌ ظریفی‌ که‌ همگی‌ از یک‌ نقطه‌ مرکزی‌ به‌ بیرون‌ گسترش‌ می‌یابند در نقاط‌ مختلف‌ پوست‌ (دست‌ به‌ شکل‌ عنکبوت‌)

ریزش‌ مو

بزرگ‌ شدن‌ سینه‌ در آقایان‌

تجمع‌ مایع‌ در شکم‌ و پاها

بزرگ‌ شدن‌ طحال‌

اسهال‌؛ مدفوع‌ ممکن‌ است‌ سیاه‌ یا خونی‌ باشد.

خونریزی‌ و خون‌مردگی‌

تیرگی‌ شعور؛ اغما

التهاب‌ کبد همراه‌ با تخریب‌ سلول‌های‌ کبدی‌، دوباره‌ ساخته‌ شدن‌ سلول‌های‌ کبدی‌ و تشکیل‌ بافت‌ جوشگاهی‌. این‌ اتفاقات‌ ممکن‌ است‌ به‌ دنبال‌ مشکلات‌ زیر رخ‌ دهند:

مصرف‌ طولانی‌مدت‌ و افراطی‌ الکل‌

هپاتیت‌

قرار گرفتن‌ در معرض‌ مواد شیمیایی‌ سمی‌

علل‌ ارثی‌

تغذیه‌ نامناسب‌

هپاتیت‌

مصرف‌ الکل‌. مدت‌ و میزان‌ مصرف‌ الکل‌ که‌ باعث‌ ایجاد سیروز می‌شود در افراد مختلف‌ متفاوت‌ است‌.

مواجهه‌ شغلی‌ با مواد شیمیایی‌ سمی‌ برای‌ کبد ‌ ‌

الکیسم‌ باید درمان‌ شود.

هپاتیت‌ باید فوراً درمان‌ شود.

محیط‌ کار خود را از نظر قرار گرفتن‌ احتمالی‌ در معرض‌ مواد شیمیایی‌ سمی‌ بررسی‌ کنید

در صورتی‌ که‌ علت‌ زمینه‌ساز سیروز مشخص‌ و حذف‌ شود، می‌تواند روند سیروز را متوقف‌ کرد. البته‌ آسیبی‌ که‌ به‌ کبد وارد آمده‌ برگشت‌ناپذیر است‌، اما علایم‌ را می‌توان‌ بر طرف‌ کرد یا تخفیف‌ داد. اگر بیمار زود تحت‌ درمان‌ قرار گیرد و درمان‌ موفقیت‌آمیز باشد، می‌توان‌ نوید یک‌ زندگی‌ نزدیک‌ به‌ طبیعی‌ را به‌ بیمار داد.

اگر علت‌ زمینه‌ساز برطرف‌ نشود، روند سیروز ادامه‌ خواهد یافت‌ و بیمار در اثر نارسایی‌ کبد فوت‌ خواهد شد.

خونریزی‌ تهدیدکننده‌ زندگی‌، به‌ خصوص‌ از مری‌ و معده‌

سرطان‌ کبد

مسمومیت‌ بدن‌ و اغما در اثر تجمع‌ آمونیاک‌ و سایر مواد زاید بدن‌

ناتوانی‌ جنسی‌

امکان‌ دارد آزمایشات‌ تشخیصی‌ شامل‌ موارد زیر باشند: آزمایش‌ خون‌ و ادرار از نظر کارکرد کبد، عکس‌برداری‌ با اشعه‌ ایکس‌ و یا نمونه‌برداری‌ از کبد

روش‌های‌ درمانی‌ عبارتند از دارو درمانی‌، پرهیز غذایی‌، استراحت‌، و سایر اقدامات‌ حمایتی‌.

مکمل‌ آهن‌ برای‌ کم‌خونی‌ ناشی‌ از خونریزی‌ یا تغذیه‌ نامناسب‌

داروهای‌ ادرارآور برای‌ کاهش‌ تجمع‌ مایع‌ در بدن‌

آنتی‌بیوتیک‌هایی‌ مثل‌ نئومایسین‌ برای‌ کاهش‌ تجمع‌ آمونیاک‌

شل‌کننده‌های‌ مدفوع‌ ‌

فعالیت‌ خود را حتی‌الامکان‌ حفظ‌ کنید.

به‌ هنگام‌ استراحت‌، پاهای‌ متورم‌ خود را بالا نگاه‌ دارید. ‌

در مراحل‌ اولیه‌، رژیم‌ غذایی‌ متعادل‌ و با هیدرات‌ کربن‌ زیاد، پروتئین‌ زیاد و نمک‌ کم‌ داشته‌ باشید.

در مراحل‌ انتهایی‌ ممکن‌ است‌ نیاز به‌ کاهش‌ پروتئین‌ وجود داشته‌ باشد.

امکان‌ دارد مصرف‌ مکمل‌ ویتامین‌ و مواد معدنی‌ ضروری‌ باشد.

از نوشیدن‌ الکل‌ اجتناب‌ کنید.

اگر شما یا یکی‌ از اعضای‌ خانواده‌ تان علایم‌ سیروز را دارید.

اگر یکی‌ از موارد زیر هنگام‌ درمان‌ رخ‌ دهد:

ـ استفراغ‌ خون‌ یا اجابت‌ مزاج‌ سیاه‌ رنگ‌

ـ تیرگی‌ شعور یا اغما

ـ تب‌ یا سایر علایم‌ عفونت‌ (قرمزی‌، تورم‌، درد به‌ هنگام‌ لمس‌ ناحیه‌، یا درد خود به‌ خودی‌)