بیماری انسداد ریوی مزمن
پنج شنبه 10 آذر 1390 10:16 PM
بیماری انسداد ریوی مزمن اصطلاحی است که برای انسداد مزمن مجاری هوایی ناشی از آمفیزم، برونشیت مزمن، آسم، یا ترکیبی از این اختلالات به کار میرود. غالباً، ترکیب شامل برونشیت و آمفیزم است. بروز این بیماری مرتباً در حال افزایش است. مردان بیشتر از زنان دچار این بیماری میشوند (تا همین اواخر، مردان بیشتر از زنان سیگار میکشیدند).
امکان دارد علایم تا سنین میانسالی ظاهر نشوند، با این که عقیده بر این است که بیماری از همان اوایل دوران بزرگسالی آغاز میشود.
برونشیت: سرفه مکرر یا حملات سرفه قطاری که معمولاً خلطدار است.
تنگی نفس: تنگی نفس که طی چندین سال بر شدت آن افزوده میشود.
وجود خلطی که ضخیم است و به سختی میتوان آن را خارج کرد. رنگ و خصوصیات خلط برحسب این که عفونت وجود داشته باشد یا نه، متغیر است.
آمفیزم: غالباً در مراحل اولیه علامتی وجود ندارد.
گاهی بروز عفونتهای مکرر در ریهها یا لولههای نایژهای
خس خس یا سرفه در حد کم
خلط در حد خیلی کم
کاهش وزن
آسیب به ریهها به علت التهاب و تحریک نایژهای ناشی از:
کمبود آنتیتریپسین (یک آمفیزم ارثی)
شاید عفونت ویروسی
مواجهه شغلی با مواد تحریککننده (مثلاً در مورد آتشنشانان)
سیگار کشیدن
آلودگی هوا
قرار گرفتن در معرض دود سیگار (به خصوص بزرگسالانی که والدین آنها سیگار میکشیدند)
بروز ذاتالریه ویروسی در اوایل زندگی
سابقه خانوادگی آلرژی، یا بیماریهای تنفسی و ریوی
سیگار کشیدن
پیری
اجتناب از سیگار کشیدن مهمترین کاری است که میتوان انجام داد. اجتناب از قرار گرفتن در معرض دود سیگار نیز اهمیت دارد زیرا یکی از عوامل خطر به حساب میآید.
هماکنون مطالعاتی در جریان هستند تا مشخص شود که آیا روشی برای شناسایی زودهنگام این بیماری وجود دارد یا خیر.