برونشیت مزمن
پنج شنبه 10 آذر 1390 8:10 PM
برونشیت مزمن عبارت است از التهاب مزمن و تخریب لولههای نایژهای، با یا بدون حضور عفونت فعال. این بیماری به طور شایع با سیگار کشیدن ارتباط دارد.
سرفه مکرر، یا حمله سرفههای پشت سر هم
تنگی نفس
ضخیم بودن خلط و مشکل در تخلیه آن با سرفه. میزان و تولید خلط بسته به وجود یا عدم وجود عفونت، متغیر است.
تحریک یا عفونت مکرر لولههای نایژهای، که موجب میشود لولههای نایژهای ضخیم شده، فضای درون آنها که محل عبور هوا است باریکتر شده، و خاصیت ارتجاعی آنها کاهش یابد. مواد تحریککننده عبارتند از موارد آلرژیزا، آلودگی هوا و دود سیگار
سیگار کشیدن (بزرگترین عامل خطر)
هرگونه بیماری ریوی که باعث کاهش مقاومت شده باشد.
سابقه خانوادگی بیماری سل یا سایر بیماریهای دستگاه تنفسی
قرار گرفتن در معرض آلودگی هوا
تغذیه نامناسب
چاقی
زندگی در خانوار یا محله شلوغ
سیگار نکشید. سیگار کشیدن مهمترین عامل خطری است که میتوان از آن اجتناب کرد.
از قرار گرفتن در معرض دودها یا بخارات تحریککننده در محیط خودداری کنید.
در صورت بروز عفونت تنفسی، سریعاً به پزشک خود مراجعه کنید.
برونشیت مزمن معمولاً با درمان خوب میشود، اگر سیگاری نباشید و بیماری مزمن زمینهساز مثل نارسایی احتقانی قلب، برونشکتازی، یا بیماری سل نداشته باشید.
اگر سیگاری هستید و آن را ترک نکنید، یا مبتلا به یک بیماری مزمن زمینهساز باشید، برونشیت مزمن معمولاً امید به زندگی را کاهش میدهد.
ذاتالریه مکرر
بیماری انسدادی مزمن ریه، که علاجناپذیر است. خصوصیات آن عبارتند از تنگی نفس مزمن، بنفش شدن لبها و ناخنها، و نهایتاً ضرورت استفاده از اکسیژن