پاسخ به:انتروکولیت با غشای کاذب
پنج شنبه 10 آذر 1390 7:49 PM
پیشگیری خاصی ندارد.
علایم معمولاً 2-1 هفته پس از قطع آنتیبیوتیک مسؤول عارضه برطرف میشوند. تجویز یک آنتیبیوتیک دیگر به جای آنتیبیوتیک قطع شده معمولاً توصیه نمیشود، مکانیسمهای دفاعی بدن خود در غیاب درمان آنتیبیوتیکی برای مقابله با عفونتها عمل میکنند. موارد شدید این بیماری ممکن است کشنده باشد.
عوارض زیر تنها در صورت عدم تشخیص درمان این بیماری بروز میکنند:
شوک و از دست دادن شدید مایعات بدن
پریتونیت ناشی از پاره شدن روده
بررسیهای تشخیصی ممکن است شامل کشت مدفوع، آندوسکوپی، یا نمونهبرداری لایه پوشاننده سطح داخلی روده بزرگ در طی کولونوسکوپی باشد. توجه به این نکته ضروری است که عکسبرداری با تنقیه باریم (باریم انما) نباید برای بیمار انجام شود زیرا ممکن است باعث پارگی روده گردد.
مهمترین جنبه درمان، قطع مصرف آنتیبیوتیک مسؤول بیماری است.
در موارد متوسط تا شدید، بستری در بیمارستان جهت تجویز تغذیه وریدی و مراقبتهای ویژه ممکن است لازم باشد.
کلستیرامین، وانکومایسین یا مترونیدازول برای پیشگیری از عفونتهای غیر باکتریایی ثانویه که در شرایط بهم خوردن تعادل ارگانیسمهای رودهای رخ میدهد، تجویز میگردد.
کورتون با مقدار بالا برای یک مدت کوتاه برای کاهش التهاب ممکن است تجویز شود.
از مصرف داروهای ضد اسهال خودداری کنید مگر با دستور پزشک. این داروها ممکن است در پارگی روده نقش داشته باشد.
تا برطرف شدن همه علائم بیماری در بستر استراحت نمایید. برای کاهش احتمال لخته شدن خون در وریدهای عمقی پا در همان حال که در بستر استراحت میکنید، پاهای خود را خم و راست کنید. فعالیتهای طبیعی خود را پس از برطرف شدن علایم به تدریج از سر بگیرید.
در ابتدای درمان، تغذیه وریدی لازم خواهد بود، پس از آن به تدریج تغذیه دهانی با رژیم مایعات، سپس غذاهای نرم و در نهایت رژیم معمولی شروع میشود.
اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان دچار علایم انتروکولیت با غشای کاذب پس از جراحی رودهها شده باشید.
اگر علایم پس از درمان عود نماید.
اگر دچار علایم جدید و غیر قابل توجیه شده اید. داروهای تجویزی ممکن است با عوارض جانبی همراه باشند.