١

.

حج نخستین بار در دین حضرت ابراهیم انجام شد و آیین هاي حج و عمره، احرام، لثم و لمس حجرالاسود، سعی

بین صفا و مروه، وقفه در عرفات و رمی جمره، همگی پیشاز اسلام رایج بود و تنها برخی تعدیلات در حج اسلامی

نسبت به پیش از اسلام روي دادهاست

.

میگفتند و هر قومی بت « لبیک یا منات » و « لبیک یا عزي » ،« لبیک یا لات » اعراب پیش از اسلام هنگام طواف

»

عربها صید را در ماه حج حرام میدانستند. پیامبر اسلام حرمت صید را ویژه ایام حج و هنگام احرام مقرر کرد.

عربها گاهی لخت به پیرامونگردي (طواف) کعبه میپرداختند. اسلام آن را منع کرد و پوشیدن لباس دوختهنشده را

مقرر کرد. عرب از خوردن گوشت قربانی اکراه داشت و پیامبر اسلام آن را مجاز دانست

لبیک اللهم لبیک » : جاي بتها را گرفت و آن عبارت بدین شکل تغییر کرد « اللهم » ، خود را میخواند و در اسلام.

مسلمانان پس از فتح مکه و برانداختن بتهاي قریش از سعی میان صفا و مروه اکراه داشتند؛ زیرا پیش از اسلام بر

این دو کوه دو بت سنگی قرار داشت که حاجیان و زائران آن دوره سعی بین صفا و مروه را براي نزدیک شدن به

٢

آنها و دستکشیدن و بوسیدن آنها انجام میدادند. ولی محمد سعی بین صفا و مروه را مجاز کرد و بنا بر متن قرآن

این کار از شعائر الله دانسته میشود

.