این مرحله با توجه به ویژگی‌ها و شخصیت‌هایی که در آن بروز و ظهور داشته اند به سه مرحله تقسیم می‌شود:

 

1.‌‌‌‌‌‌‌ از آغاز تا 1945

شخصیت معروف و کلیدی ‌این دوره دونالدسون است که با نگاشتن کتاب ، مطالعات مشخص امامیه شناسی در آمریکا (هارفورد) را بنیان نهاد. که به شهادت دکتر نصر کتاب فوق هنوز در مطالعات شیعه امامیه مستند و مرجع است.[ii]

دونالدسون اهل انگلستان و فارغ التحصیل مدرسه تبلیغات کندی در هارتفورد است که مدت شانزده سال در ‌ایران و مشهد سکونت داشت و به برخی از کشور‌های اسلامی نیز مسافرت كرد؛ اما آثار او بیشتر شیعه پژوهانه است.

 

2.‌ از 1945 تا 1979

پس از جنگ جهانی دوم و پس از آنکه در سال 1972 واتیکان اعلامیه بسیار مهم خود را در قبال اسلام منتشر ساخت، رویکرد علمی به شدت در میان اسلام شناسان غرب افزایش یافت و به تبع ‌این رویکرد، به بخش مطالعات شیعی اسلام شناسی هم نفوذ کرد و باعث ظهور چهره‌‌های برجسته‌ای چون نیکی کدی، مارشال هاجسن و ویلفرد مادلونگ شد. علاوه بر شخصیت‌‌های پیش گفته می‌توان به «دانشمندانی چون اتان کولبرگ،‌ هاینس هالم، حسین محمد جعفری، موجان مومن، فرهاد دفتری، محمد علی امیر معزی و دیگران که در بالابردن شناخت ما از اسلام شیعی کمک شایانی کردند اشاره نمود».

[i]- D.M.Donaldson.

[ii] - بنابر اطلاعاتي كه در وب‌سايت دانشگاه زنجان موجود است كتاب از دونالدسون از سوي پژوهشگاه فرهنگ و انديشه اسلامي با ترجمه عباس احمدوند در دست چاپ مي باشد. http://www.znu.ir

[iii] - در‌این اعلامیه جالب توجه آمده است: «تصویر کهنه­ای که از اسلام به ما رسیده است و بر اثر خرافات و تهمت‌ها تغيیر صورت یافته و خود مسیحيا‌ن این تصویر را از اسلام برای خویش برساخته­اند باید طرد شود، و غرب تحت تربیت مسیحی باید به بی عدالتی‌هایی که در گذشته نسبت به مسلمانان مرتکب شده، اعتراف کند». (عباس احمدوند، مقدمه، ص5).

[iv] - ارزينه لالاني، ص 8.