پاسخ به:استئومیلیت
پنج شنبه 28 مهر 1390 9:31 PM
- بررسیهای تشخیصی ممکن است شامل آزمایشهای خون، کشت خون برای شناسایی باکتری عامل بیماری، اسکن رادیونوکلئید استخوان، سیتی اسکن یا امآرآی استخوان باشد. رادیوگرافی استخوان اغلب تغییرات استخوانی را تا 3-2 هفته پس از شروع عفونت نشان نمیدهد.
- درمان مشتمل است بر تجویز داروها، استراحت و سایر اقدامات حمایتی
- عضو مبتلا را در سطح بدن نگه داشته یا با قراردادن بالش زیر آن مختصری بالا نگه داشته و آن را بیحرکت کنید. از آویزان نگهداشتن عضو مبتلا خودداری کنید.
- سایر نواحی غیرمبتلای بدن را فعال نگه دارید تا از بروز زخمهای فشاری در طی دوره طولانی استراحت در بستر به طور اجباری، پیشگیری شود.
- بستری در بیمارستان برای جراحی جهت برداشت قسمت درگیر استخوان و / یا برای تجویز مقدار بالای آنتیبیوتیکها (گاهی به صورت وریدی) ممکن است ضرورت یابد.
- ممکن است لازم باشد وسایل ارتوپدی قبلاً کاشته شده (نظیر زانوی مصنوعی) خارج گردد (گاهی همزمان با این عمل، تعویض وسیله قبلی با وسیله جدید قابل انجام است).
مقدار بالای آنتیبیوتیکها. با وجود آنتیبیوتیکهای قوی جدید، تجویز وریدی آنتیبیوتیکها که سابقاً یک ضرورت بود ممکن است دیگر لازم نباشد. تجویز آنتیبیوتیک چه به صورت خوراکی و چه وریدی ممکن است 10-8 هفته لازم باشد.
مسکنها
مسهلها، در صورت بروز یبوست در طی دوره طولانی استراحت در بستر
تا 3-2 هفته پس از برطرف شدن علایم در بستر استراحت کنید. پس از آن فعالیتهای طبیعی خود را به تدریج از سر بگیرید.
رژیم خاصی نیاز نیست. از یک رژیم متعادل استفاده کنید. در صورت نیاز از مکملهای مواد معدنی و ویتامینها استفاده کنید.
اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان دارای علایم استئومیلیت باشید.
- بروز موارد زیر در طی درمان:
- تشکیل آبسه برروی استخوان مبتلا یا افزایش خروج چرک از آبسه موجود
- تب
- درد غیرقابل کنترل
- اگر دچار علایم جدید و غیرقابل توجیه شده اید. داروهای تجویزی ممکن است با عوارض جانبی همراه باشند.