استئومیلیت
پنج شنبه 28 مهر 1390 9:31 PM
استئومیلیت عفونت استخوان و مغزاستخوان. هر یک از استخوانهای بدن ممکن است درگیر شود. در کودکان استخوانهایی که معمولاً درگیر میشوند عبارتند از استخوان ران، درشت نی، استخوان بازو یا ساعد. در بزرگسالان استخوانهای لگن و ستون فقرات معمولاً درگیر میشوند. این بیماری در هر دو جنس و همه سنین دیده میشود، ولی در کودکان در دوره رشد سریع (14-5 سال)، به خصوص در جنس مذکر شایعتر است.
تب. گاهی تنها علامت بیماری است.
درد، تورم، قرمزی، گرمی و احساس درد با لمس برروی استخوان مبتلا، به خصوص هنگام حرکت دادن مفصل مجاور آن. مفاصل مجاور ناحیه مبتلا، نیز ممکن است دچار قرمزی، گرمی و تورم باشند.
در کودکانی که هنوز قادر به تکلم نیستند، وجود درد ممکن است خود را به صورت امتناع از حرکت دادن اندام فوقانی یا تحتانی، خودداری از راه رفتن، لنگیدن هنگام راه رفتن یا جیغزدن هنگام لمس یا حرکت دادن عضو مبتلا، نشان دهد.
خروج چرک از طریق آبسه پوستی، بدون تب یا درد شدید (تنها در موارد استئومیلیت مزمن)
احساس ناخوشی عمومی
علت این بیماری اغلب عفونت استافیلوکوکی است ولی سایر باکتریها نیز میتوانند عامل آن باشند. باکتری ممکن است از منابع زیر و از طریق جریان خون به استخوان گسترش یابد:
شکستگی پا یا سایر صدمات
کورک، کفگیرک یا هرگونه ضایعه پوستی
عفونت گوش میانی پنومونی [ ذاتالریه ]
بیماریهای تضعیف کننده مقاومت بدن
رشد سریع در طی کودکی
دیابت شیرین
کاشتن وسایل ارتوپدی (مثلاً زانوی مصنوعی)
مصرف وریدی داروها
اقدام فوری برای درمان هرگونه عفونت باکتریایی جهت پیشگیری از گسترش آن به استخوانها یا سایر نواحی بدن
این بیماری معمولاً با درمان فوری و شدید قابل علاج است.
آبسه سرباز کرده به بیرون از طریق پوست که تا هنگام التیام استخوان درگیر بهبود نمییابد.
سفتی دایمی در مفصل مجاور (به ندرت)
شکستگی استخوانی
شل شدن وسیله ارتوپدی کاشته شده در بدن
در صورت انسداد جریان خون عضو یا قانقاریا ممکن است قطع عضو مبتلا لازم باشد.