پاسخ به:اختلالات شخصیت
پنج شنبه 28 مهر 1390 9:23 PM
درمان برای برخی بیماران مؤثر بوده و یک تغییر تدریجی در شخصیت و رفتار به همراه دارد. برای سایر بیماران، درمان نقش نگهدارنده داشته و در مورد برخی بیماران عاقبت درمان ناامیدکننده است.
مشکل در حفظ شغل و ارتباط با دیگران؛ اضطراب و افسردگی
سوءمصرف داروها
عدم پایبندی به درمان
خودکشی
اقدامات تشخیصی ممکن است شامل مشاهده علایم بیمار توسط سایرین باشد.
- در این موارد و بررسی سابقه طبی، سابقه رفتاری، معاینه فیزیکی و ارزیابی روانشناختی توسط فرد درمانگر لازم است.
- درمان این اختلالات مستلزم اعتقاد متقابل بین درمانگر و بیمار است. تحقق این امر ممکن است مشکل باشد، زیرا در این اختلالات اغلب انگیزه دریافت درمان مربوط به اطرافیان بیمار است نه خود بیمار.
- درمان روانشناختی ممکن است شامل خانواده درمانی و گروه درمانی، موقعیتهای زندگی گروهی و گروههای خودیاری باشد. روشهای تغییر رفتار با یادگیریی مهارتهای اجتماعی، تقویت رفتارهای به جا، محدودکردن رفتارهای نابجا، یادگیری بروز احساسات، تحلیل شخصی از رفتار و مسؤولیتپذیری در مورد رفتارها در ارتباط است.
هیچ دارویی برای علاج یا درمان اختلالات شخصیتی وجود ندارد، ولی ممکن است داروهایی برای درمان بیماریهای همراه تجویز شدند، مثلاً:
داروهای ضدافسردگی برای افسردگی؛ داروهای ضداضطراب
داروهای ضدروانپریشی (سایکوژ)
محدودیتی وجود ندارد.
رژیم خاصی نیاز نیست.
اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان دارای علایم اختلالات شخصیتی باشید.
- اگر علایم پس از شروع درمان تدام یافته یا بدتر شود.
-اگر دچار علایم جدید و غیر قابل توجیه شده اید. داروهای تجویزی ممکن است با عوارض جانبی همراه باشند.