پاسخ به:اختلالات سازگاری
پنج شنبه 28 مهر 1390 8:09 PM
راه خاصی برای پیشگیری از آن وجود ندارد.
معمولاً با موفقیت در سازگاری با تغییرات زندگی یا پایان واقعه استرسزا مشکل خودبهخود حل میشود. در مواردی که فرد نتواند خود به تخفیف علایم کمک کند، درمان کمککننده خواهد بود. اختلال سازگاری اصولاً شایع بوده اما معمولاً موقتی است.
مشکل در حفظ روابط یا شغل
به دراز کشیدن این گونه مشکلات در نوجوانان
روی آوردن به الکل یا مواد مخدر برای غلبه بر علایم و احساسات نامطلوب
اضطراب و افسردگی مزمن
مراقبت از خود، روان درمانی، و در بعضی از موارد، استفاده از دارو. انتخاب درمانی بر مبنای شدت اختلال سازگاری و تأثیری که بر زندگی فرد گذاشته است خواهد بود.
خانواده و دوستان فرد میتوانند به وی در سازگاری با واقعه کمک کنند. همچنین فرد با کمک آنها میتواند در زندگی خود تغییراتی را به وجود آورد که در آینده بتواند سازگاری بهتری با وقایع زندگی داشته باشد.
خود فرد هم میتواند روش سازگاری با واقعه استرسزا را فرا گیرد، عوامل استرسزا و احساسات خود را در مورد آنها به طور روزانه یادداشت کند، با دوست خود در مورد تجربیاتش صحبت کند، به یک گروه حمایتی بپیوندد، و سلامت جسمی خود را فراموش نکند (رژیم غذایی، ورزش، و خواب مناسب).
روشهای روان درمانی مختلفی برای کمک به فائق آمدن به اختلال سازگاری موجود هستند و اثربخشی آنها به اثبات رسیده است. هر کدام از این روشها که مورد استفاده قرار گیرد غالباً برای مدت کوتاهی مورد نیاز خواهد بود. در بعضی از موارد ممکن است خانواده درمانی توصیه شود (از جمله مشاوره زناشویی).
با توجه به این که اختلالات سازگاری معمولاً کوتاهمدت هستند، معمولاً نیازی به دارو وجود ندارد. اما امکان دارد برای بیخوابی یا سایر علایم خاص، بسته به شدت آنها، دارو تجویز شود.
محدودیتی برای آن وجود ندارد. حتی توصیه به داشتن یک برنامه ورزشی منظم میشود. فعالیت بدنی به کم کردن اضطراب و استرس کمک میکند.
برای حفظ سلامتی در حد مطلوب، یک رژیم غذایی متعادل داشته باشید.
اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان علایم اختلال سازگاری را دارید.
اگر علیرغم شروع درمان، علایم بدتر شوند.
اگر دچار علایم جدید و غیرقابل کنترل شده اید. داروهای مورد استفاده در درمان ممکن است عوارض جانبی به همراه داشته باشند.