اختلالات آب و الکترولیت
پنج شنبه 28 مهر 1390 8:07 PM
اختلالات آب و الکترولیت عبارت است از وجود یک عدم تعادل در آب و نمکهایی (الکترولیتهایی) که برای کار طبیعی بدن لازم هستند. نمکهای ضروری برای کار بدن عبارتند از: سدیم، پتاسیم، کلسیم، بیکربنات و فسفات. تمام قسمتهای بدن در مایعی که حاوی نسبتهای دقیقی از آب و نمکهای طبیعی است شناور هستند. مایعات بدن همواره در یک حالت ثبات درونی قرار دارند به نحوی که خصوصیات فیزیکی و شیمیایی آنها از تعادل خاصی برخوردارند.
بستگی به این دارد که آب یا نمکها کم و زیاد شده باشند. علایم زیر ممکن است نشان دهنده هر کدام از این حالتها باشند:
خشکی دهان
پوست چروکیده
افزایش، کاهش یا به کلی فقدان ادرار
خستگی
پاها، دستها، صورت یا شکم ورم کرده و پف کرده
احتقان و ورم ریوی
ضعف و گیجی
نامنظم بودن ضربان قلب
مایعات و نمکها ممکن است به طرق زیر از دست روند:
استفراغ
اسهال
تعریق زیاد
بعضی داروها، مثل ادرارآورها (دیورتیک)
گذاشتن یک لوله در معده از راه بینی به هنگام بستری شدن در بیمارستان مایعات و نمکها ممکن است به طرق زیر در بدن جمع شوند:
نارسایی حاد یا مزمن کلیه
دیابت بیمزه
بیماری غدد فوق کلیوی
بیماری مزمن ریه
مصرف داروهای کورتیزونی، هورمونهای زنانه، یا بیکربنات سدیم
تب
اسهال ویا استفراغ
بیماری کلیه
دیابت شیرین
بیماری قلب
رژیم غذایی نامعمول یا افراطی
بیاشتهایی یا پرخوری روانی
وابستگی به الکل
مصرف داروهای ادرارآور (دیورتیک)
شیرخواران، کودکان کم سن و سال، و افراد بالای 60 سال. در این گروههای سنی به هنگام بیماری مایعات سریعتر از دست میروند.