اختلال هراس
پنج شنبه 28 مهر 1390 8:06 PM
اختلال هراس نوعی اضطراب شدید خودبه خودی که حملات آن عودکننده و غیرقابل پیشبینی است بیشتر این حملات 10-2 دقیقه طول میکشد ولی برخی حملات ممکن است بیش از 2-1 ساعت نیز به طول انجامد. این نوع اضطراب با علایم حملهای بروز میکند (اغلب در حین خواب)، در حالی که در اضطراب مزمن (اضطراب عمومی)، اضطراب حالت پایدار دارد.
علایم جسمی:
تپش قلب؛ تُندی ضربان قلب؛ درد سینه
کوتاهی نفس؛ احساس خفگی؛ تنفس عمیق و سریع؛ ضعف یا حالت سستی؛ غش کردن (گاهی)؛ تعریق و لرزیدن
کرختی و گزگز اطراف دهان، دستها و پاها گرفتگی یا انقباضات عضلانی در دستها و پاها
احساس «پرپرزدن پروانهها» در معده
علایم روانی:
ترس شدید از دیوانه شدن (از دست دادن مشاعر)؛ ترس از مردن؛ احساس وحشت
احساس بیواقعیتی، قطع ارتباط با افراد یا اشیاء
دستگاه هشدار دهنده مغز به نظر میرسد تحتتأثیر تعامل پیچیده عوامل زیستشناختی، ژنتیکی، بیماریها، داروها، و سابقه شخصی حوادث ناگوار باشد.
اختلالات مختلفی میتوانند محرک بروز حملات هراس باشند (از قبیل اختلالات ریتم قلبی، آنژین صدری، اختلالات تنفسی، آسم، بیماریهای انسدادی ریه، اختلالات غددی، اختلالات تشنجی، داروهای محرک، محرومیت از برخی داروهایی که بدن به آنها وابستگی پیدا کرده است).
استرس؛ احساس گناه، خستگی یا کار زیاد ؛ بیماری؛ سوءمصرف الکل یا داروها
سابقه سایر اختلالات روانی؛ سابقه خانوادگی اختلال هراس
اقدام خاصی برای پیشگیری از حمله اولیه وجود ندارد؛ درمان به پیشگیری از حملات بعدی کمک میکند.
در بسیاری از بیماران این اختلال به صورت حملات اندک در طی دوره محدود که فروکش طولانی مدت بیماری را به دنبال دارد بروز میکند. در مورد سایر بیماران، روان درمانی یا تجویز داروها ممکن است مؤثر باشد.