پاسخ به:اپی گلوتیت
پنج شنبه 28 مهر 1390 6:43 PM
اقدامات تشخیصی ممکن است شامل کشت خون، کشت گلو، و سایر اقداماتی که تحت کنترل دقیق انجام میگیرند تا از بروز عوارض جلوگیری شود باشد.
- اگر مشکوک به اپیگلوتیت هستید هرگز سعی نکنید ته گلوی کودک را نگاه کنید.
- کودک را به جای خواباندن بنشانید.
- کودک را تا رسیدن به بیمارستان آرام و بیحرکت نگاه دارید. اضطراب و ترس بچه باعث بدتر شدن مشکلات تنفسی میشود.
- بستری کردن کودک برای دادن اکسیژن و انجام سایر اقدامات مراقبتی ویژه
- جراحی برای باز کردن راهی به نای یا قرار دادن لولهای در نای برای اینکه کودک بتواند تنفس کند. راهی که به نای باز شده است (یا لولهای که در نای قرار داده شده است) در عرض 3-1 روز بسته (یا درآورده) میشود.
- پس از ترخیص از بیمارستان، شبها در اتاق کودک یک دستگاه بخور تولید هوای مرطوب خنک بگذارید. این کار را 3-2 هفته ادامه دهید. ضمناً دستگاه باید روزانه تمیز شود.
آنتیبیوتیک برای کنترل عفونت. آنتیبیوتیک باید حداقل 10 روز ادامه یابد.
داروهای کورتیزونی برای کاهش التهاب
تا وقتی که تمام علایم برطرف نشده باشند، استراحت در رختخواب ضروری است. سپس کودک میتواند بهتدریج فعالیتهایش را از سر گیرد.
تا زمانی که کودک دوباره قادر به بلع باشد باید تنها از مایعات (معمولاً سرم) استفاده شود. پس از ترخیص از بیمارستان، کودک را تشویق کنید که مایعات بیشتر بنوشد. رژیم غذایی کودک در این هنگام به حالت عادی برمیگردد.
اگر کودکتان علایم اپیگلوتیت را دارد. خصوصاً اگر کودک مشکل تنفسی داشته باشد، اورژانس را خبر کنید.
اگر کودک شما قبلاً مبتلا به اپیگلوتیت شده است، و هماکنون علایم عفونت تنفسی دارد.