آفتاب‌سوختگی‌ عبارت‌ است‌ از التهاب‌ پوست‌ پس‌ از مواجهه‌ بیش‌ از حد با آفتاب‌، لامپ‌های‌ آفتابی‌ یا مواجهه‌ شغلی‌ با نور شدید.

 

قرمزی‌، تورم‌، درد و گاهی‌ تاول‌ زدن‌ پوست‌

تب‌ (گهگاه‌)

تهوع‌ و استفراغ‌ (در سوختگی‌های‌ شدید)

دلیریوم‌ (در سوختگی‌های‌ شدید و وسیع‌)

تیره‌ شدن‌ یا ور آمدن‌ پوست‌ پس‌ از بهبودی‌، بسته‌ به‌ شدت‌ سوختگی‌

 

مواجهه‌ بیش‌ از حد با اشعه‌ فرابنفش‌. در روزهای‌ ابری‌، ابرهای‌ نازک‌ جلوی‌ آن‌ را نمی‌گیرند ولی‌ بخار ودود تا حدی‌ جلوی‌ آن‌ را می‌گیرند. مقدار زیادی‌ اشعه‌ فرابنفش‌ به‌ وسیله‌ برف‌، آب‌، شن‌، و پیاده‌روها منعکس‌ می‌شود.

 

عوامل‌ ژنتیک‌ به‌ ویژه‌ پوست‌ روشن‌، چشمان‌ آبی‌ و موی‌ قرمز یا بور

مواجهه‌ با منابع‌ صنعتی‌ نور مثل‌ قوس‌ جوشکاری‌

استفاده‌ از داروها از جمله‌ داروهای‌ گوگرددار، تتراسایکلین‌ها، آموکسی‌سیلین‌ یا قرص‌ ضد بارداری‌ خوراکی‌

 

از ظهر تا 3 بعدازظهر از آفتاب‌ دوری‌ کنید.

 

برای‌ فعالیت‌های‌ خارج‌ از منزل‌ از کرم‌ ضد آفتاب‌ استفاده‌ کنید. محصولاتی‌ که‌ قدرت‌ محافظت‌کنندگی‌ آنها 15 یا بیشتر است‌، محافظت‌ تقریباً کامل‌ ایجاد می‌کنند. کرم‌هایی‌ که‌ قدرت‌ محافظتی‌ کمتری‌ دارند، محافظت‌ نسبی‌ ایجاد می‌کنند و باعث‌ تیره‌ شدن‌ خفیف‌ می‌شوند. برخی‌ از این‌ کرم‌ها در برابر آب‌ و تعریق‌، مقاوم‌ هستند ولی‌ باید پس‌ از شنا یا مواجهه‌ طولانی‌ مدت‌ دوباره‌ از آنها استفاده‌ کنید. روغن‌ معدنی‌ یا کره‌ کاکائویی‌، باعث‌ محافظت‌ در برابر آفتاب‌ نمی‌شوند.

 

برای‌ حداکثر محافظت‌ از یک‌ داروی‌ محافظت‌ کننده‌ فیزیکی‌ مثل‌ پماد اکسید روی‌ استفاده‌ کنید. پس‌ از شنا و در مواجهه‌های‌ متعدد، دوباره‌ از آن‌ استفاده‌ کنید. استفاده‌ از کرم‌های‌ محافظت‌کننده‌ به‌ویژه‌ در نواحی‌ حساس‌تر به‌ سوختگی‌ مثل‌ پوست‌ بینی‌، گوش‌ها، پشت‌ ساق‌ها و پشت‌ گردن‌ مفید هستند.

 

اگر بندرت‌ دچار سوختگی‌ می‌شوید، از یک‌ کرم‌ ضد آفتاب‌ استفاده‌ کنید که‌ باعث‌ تیره‌ شدن‌ شود و حداقل‌ محافظت‌ را ایجاد کند.

 

از لباس‌های‌ به‌ رنگ‌ خنثی‌ مثل‌ خرمایی‌ استفاده‌ کنید. از رنگ‌های‌ روشن‌ و سفید بپرهیزید زیرا آفتاب‌ را روی‌ صورتتان‌ منعکس‌ می‌کنند.

 

اگر اصرار بر آفتاب‌ گرفتن‌ دارید، مواجهه‌ خود را با آفتاب‌ در روز اول‌ به‌ 10-5 دقیقه‌ در هر طرف‌ بدن‌ محدود کنید. هر روز 5 دقیقه‌ به‌ این‌ زمان‌ اضافه‌ کنید.