آن  چیست  که  روز  می نماید   شبگون

  


صد   پاره تنش   ،   ولی  ز یک   پایه  نگون

 چون  دست  به او  نهی   ز اندازه   فزون

همچون    دل  عاشقان    فرو  ریزد   خون