آرتیت روماتویید
شنبه 2 مهر 1390 2:12 PM
آرتیت روماتویید عبارت است از یک بیماری طولانی مدت که طی آن مفصل به همراه عضلات، غشاهای پوشاننده و غضروف متأثر می‌شوند. گاهی چشم و رگ‌های خونی نیز درگیر می‌شوند. این بیماری سه برابر در زنان شایع‌تر است و معمولاً بین سنین 60-20 سالگی رخ می‌دهد. حداکثر بروز آن در سنین 40-35 سالگی است.
شروع آهسته یا ناگهانی:
قرمزی، درد، گرمی و درد به همگام لمس در یک یا تمام مفاصل فعال در دست، مچ دست، آرنج، شانه، پا، و مچ پا
خشکی صبحگاهی
تب پایین
وجود برآمدگی‌هایی زیر پوست (گاهی)
ناشناخته است، ولی این بیماری احتمالاً منشاِء خودایمنی دارد.
سابقة خانوادگی آرتریت روماتوئید یا سایر بیماریهای خودایمن
عوامل ژنتیک، مثل نقص در دستگاه خودایمنی
زنان در سنین 50-20 سالگی
استرس عاطفی می‌تواند باعث شعله‌ور شدن بیماری شود
هیچ روش خاصی برای پیشگیری وجود ندارد
بیماری ممکن است خفیف یا شدید باشد و این بیماری در حال حاضر قابل علاج نیست، اما با تشخیص زودهنگام، می‌توان درد بیمار را تخفیف داد، از بروز ناتوانی و معلولیت جلوگیری به عمل آورد، و عمر طبیعی توأم با فعالیت را برای بیمار به ارمغان آورد.
با درمان محافظه‌کارانه، علایم در 75% بیماران در عرض یک سال بهبود می‌یابند. اما حدود 10%-5% بیماران، علی رغم درمان، نهایتاً معلولیت پیدا خواهند نمود.
اختلال بینایی
تغییر شکل مفصل به طور دایمی و از کارافتادگی بیمار
داروهای مورد استفاده در درمان می‌توانند عوارضی به همراه داشته باشند، مثل مشکلات در معده، و مشکلات ناشی از استفادة طولانی مدت از استریید.
کم‌خونی متوسط