آبسه ریه
شنبه 2 مهر 1390 2:07 PM
آبسه ریه ناحیهای از عفونت در ریه که توسط بافت ملتهب احاطه شده است. بافت عفونی شده ریه تخریب شده و چرک جایگزین آن میگردد. این بیماری مسری نیست.
سرفه همراه خلط. خلط این بیماران چرکی، اغلب دارای رگههای خونی و گاهی بدبو است.
بوی بد تنفس
تعریق
تب 3/38 درجه سانتیگراد یا بالاتر
لرز
کاهش وزن
درد سینه (گاهی)
آبسه ریه معمولاً بهعنوان عارضهای متعاقب پنومونی (ذاتالریه) رخ میدهد. گاهی آبسه ریه در اثر استنشاق ترشحات آلوده از مجاری تنفسی فوقانی به داخل ریه، در یک فرد بیهوش یا دچار افت هوشیاری ایجاد میشود. افت هوشیاری بیماران ممکن است ناشی از ضربه سر، استفاده از بیهوشی یا بیحسی برای جراحی (شامل بیحسی دندانی)، مسمومیت ناشی از الکل و خواب عمیق اعمال شده توسط داروها باشد. عامل آبسه ریه عموماً باکتریهای بیماریزایی نظیر کلبسیلا، پسودوموناس، استافیلوکوک یا استرپتوکوک بتاهمولیتیک میباشند.
بیماری اخیر، به ویژه پنومونی (ذاتالریه) با سرعت بهبود آهسته
اعتیاد به الکل
بیهوشی عمومی برای جراحی یا صدمات اخیر منجر به بیهوشی
اقدام فوری جهت درمان طبی در موارد عفونتهای تنفسی و به ویژه پنومونی (ذاتالریه) .
حفظ بهداشت مطلوب دهان و دندان برای جلوگیری از عفونتهای دهانی که میتواند منجر به آبسه ریه گردد.
معمولاً با درمان آنتیبیوتیکی طولانیمدت (تا شش ماه) قابل علاج است.
در صورت عدم پاسخ مناسب به درمان آنتیبیوتیکی، آبسه مزمن شده و عوارضی چون کاهش وزن، کمخونی، برونشکتازی یا بیماری مزمن ریه را در پی دارد.
پاره شدن آبسه که منجر به آمپیم یا خونریزی شدید در ریه میگردد.
گسترش عفونت به سایر نواحی بدن، به ویژه مغز