شعر ها و چیزها ( ب - پ)

بخش اول ، بخش دوم  :

«ب»

 

بخاری:

- بخاری همچو عشاق دل افروز / برای گل رخان سوزد شب و روز

 

- دهان گشاده بخاری بسان بی ادبان / رسانده كار به جایی كه چوب می خواهد

 

- گل شراب و گل آتش و گل عارض /  اگر غلط نكنم فصل گل زمستانست

 

- خوشست باده گلرنگ در كنار بخاری / ز دست ساقی گل چهره با كباب شكاری 

 

بشقاب چینی:

 

- بردار ز روی قاب سرپوش  / تا یار كند طعام را نوش        

 

- هر كس كه به دست جام دارد  /  سلطانی جم مدام دارد

 

(مجموعه‌ی آقای كریم‌زاده)

 

ساقی تو می به جام بلوری چه می‌كنی / گل را پیاله ساز، لب یار نازكست

 

(مجموعه‌ی آقای كریم‌زاده)

 

بشقاب زرین مدور مینا كاری شده:

 

ظل حق فتحعلی شاه آن كه هست

آفتاب از تابش رایش بتاب

باد تابان آفتاب دولتش

بر فلك تابان بود تا آفتاب

غیرت شمس سپهر این شمسه شد

شد چو در بزم شه مالك رقاب

یار بس گل های رنگین گلشنی

ایمن از آفات و دور انقلاب

نی زباد مهرگانی در قصور

نی ز ابر نوبهاری رشحه یاب

لاله‌اش چون لعل جانان دلفریب

نرگسش چون چشم دلبر، نیم خواب

عنچه‌اش با سوسن اندر گفت و گو

سنبلش با سوری اندر پیچ و تاب

جلوه این جمله گل ها ز آتش است

گرچه باشد جلوه گل ها ز آب

شمسه میناست این در بزم شاه

تا بود در بزم گردون آفتاب

 

(موزه‌ی جواهرات سلطنتی)

 

بشقاب زرین میناكاری شده توسط آقا باقر میناساز عهد فتحعلی‌شاه:

 

این پیكر زرین تن، جان پرور، دلخواه

در محفل دارای زمین چون به فلك ماه

نی‌نی، فلكی یافته از طالع مسعود

در انجمن علت ایجاد فلك راه

هفت اختر سیاره در آن آمده ثابت

از امر شهنشاه جهان فتحعلی‌شاه

 

 (در یك مجموعه‌ی خصوصی خارج از ایران)

 

بهله (دستكش بازداران) :

 

سبك بگیر تو این كار بهله دوزی ما /  قضا ز چنگل شهباز داده روزی ما

 

 «پ»

 

پرده:

 

باش چو پرده راز دار كسان

تا نگردند از تو افسرده

پرده راز كسی نگفته به كس

هیچ كس را ز خود نیازرده

پرده پوشی نموده عیب كسان

دیده اما به رو نیاورده

حفظ اسرار و پرده پوشی را

یاد باید گرفت از پرده

پرده‌ی ماهوت مروارید و پولك دوزی شده:

 

این درگه بزم خسرو دورانست

وین پرده بر آن ز گوهر تابان است

یا پرده صفت گوهر رخشان خرد

آویخته بر بارگه یزدان است

 

(موزه‌ی كاخ گلستان)

 

پرده:

 

در روی پرده‌ی سلسله‌دوزی مقبره‌ی شاه نعمت‌الله ولی در ماهان كه به وسیله‌ی میرزا محمد كاشانی پته‌دوز، دوخته شده، این شعرها به خط نستعلیق قلاب دوزی شده است:

 

مزار شاه ولی فرش چه (چو) خلدبرین

ز زلف حور در ایام شاه ناصردین

نگاشت نغمه‌ی تاریخ سامی بی‌شك

مزار شاه ولی فرش شد ز بال ملك