پاسخ به:اشعار دفاع مقدس
جمعه 25 شهریور 1390 6:47 PMدرد دل مادر شهید گمنام
| آی قــصــــه قــصــــه قــصــــه |
|
نــــون و پنیـــــــر و پسـتـــــه
|
| یــــک زن قـــد خـمـیــــــــــده |
| روی زمیـــــــن نشـسـتــــــه |
| یــــک زن قـــد خــمیــــــــــده |
| یـــــــــک زن دلشــکسـتـــــه |
| کـــه چــادرش خــاکیـــــــه |
| روی زمیـــــــن نــشسـتـــــه |
| دست میذاره رو زانــــــــوش |
| زانـــــوشــــو هی میمالــــه |
| تندتند میـگه یا علــــــــــــی |
| درد میــــــکشـــــه مینالــــه |
| شـکسـتــــه و تـکیـــــــــــده |
| صــــورت خیــس و گلفـــــام |
| دست میکشه روی قبــــــــر |
| قبـــــــر شهیـــــــد گمنـــــام |
| آب میـــــریـــزه روی قبــــــــر |
| با دستـــــــــای ضعیـفــــش |
| قبـرو مـیشــــــــوره و بـعــــد |
| دست میکنه تـــو کیفـــــش |
| از تـــــو کـیفش یـه جـعبــــه |
| خــــرما میـــــاره بیـــــــــرون |
| میـــــــذاره روی اون قبــــــــر |
| بــهش میگه مادرجـــــــون |
| به قربـــون بـی کسیـــــــــت |
| چـــــــــرا مــــــادر نـــــداری؟ |
| پنج شنبـــــــه هـا بــــه روی |
| پــای کــــی سر میــــذاری؟ |
| بابات کجاســـت عزیــــــزم؟ |
| بــــــــــــرادرت خـــــــواهرت؟ |
| حــرفــــی بزن عــزیــــــــــزم |
| منــــــم جـــــــای مـــــــادرت |
| نیـــگا نــکن کــــه پیـــــــــرم |
| نیــــــگا نــــــکن مریضــــــــم |
| تو هم عین بچّــــه مــــــــی |
| بچـــــــــه بــــــی نشونــــــم |
| همون که رفت و با خـــــــود |
| بــــــــرده گرمــــــی خونـــــم |
| میـــــــزنه زیــــــر گریـــــــــــه |
| ســـــرش رو تکون میـــــــده |
| درمیـــــــاره یــه عکســــــی |
| از کیفش نشــــــون میــــده |
| عکســـــو میبوسـه و بــــــعد |
| میــــــــذاره روی ســـــرش |
| عکـــــــس بچـه خوبــــــــش |
| عــــکس علــــــــــی اکبرش |
| تو هم عین بچّــــه مــــــــی |
|
بچـــــــــه بــــــی نشونــــــم
|
| همون که رفت و با خـــــــود |
| بــــــــرده گرمــــــی خونـــــم |
| همون که آخرین بــــــــــــــار |
| وقتــــــی که ترکـــــم می کـرد |
| نذاشت بـــرم دنبالـــــــــــش |
| گفت که مامان تــو برگـــــرد |
| بــــــــــرو کنــــــــــــــار بـابـا |
| نمــــــی تونــــــه راه بیـــــاد |
| من خودم دارم میـــــــــــــرم |
| اونــــــه که تو رو مـــی خواد |
| گریه ش یهــــو بند میــــــــاد |
| فکـــــــر میکنــــه و با مکـــث |
| بغض میــــکنه دوبـــــــــــــاره |
| خیـــره میشه به اون عکس |
| دلــم رضــــــا نمـــــــــــی داد |
| ولـــــــــی بـــــه خـــاطـر اون |
| دیگه پی اش نـــــرفتــــــــــــم |
| گفتـــــــم برو مــــــادرجــــون |
| صورت مـــــن رو بوســــــــــید |
| بـــــرگشتـــــش و دویــــدش |
| لبخنـــد زدم زورکـــــــــــــــــی |
| ســـــــر کــــــوچه رسیــدش |
| تحملـــــــم تـموم شــــــــــــــد |
| بــــــه دنبالـــــــش دویــــــدم |
| ولـــــــــی دیــگه بچـــــــــــه مو |
| ندیـــــــــــدم و ندیـــــــــــــدم |
| وقتــــــی رسیدم خونــــــــــــــه |
| بــابــای پیــــــــــرمــــــــردش |
| یواشــی زیــــــــر پتــــــــــــــــــو |
| داشتـــــش گریه میــکردش! |
| چه شبــــــــــها که به یــــــادش |
| با گریـــــــــه خوابم می بــرد |
| باباش چقــــــــدر زورکــــــــــــی |
| بغضشــــو فرو مـــی خــورد |
| لـبخنـــــــــدهای زورکــــــــــــــی |
| اون بغض هــــــای پیرمــــــرد |
| کارشـــــــو آخــرش کـــــــــــــــرد |
| مــرد خونـــــم سکتـــه کــــرد |
| الهـــــــــــــی که بمیـــــــــــــــرم |
| چشماش به در سفید شــد |
| آخر نفهمیـــــــــد علـــــــــــــــی |
| اسیــــــــره یا شهیــــد شـــد |
| ســــــــــــــــرت رو درد آوردم؟ |
| بگـــــــم بــــــازم یا بســـــــه؟ |
| آخ الهـــــــــی بمیــــــــــــــــــرم |
|
سنگــــــت چـــــرا شکستـــه؟ |
| عـــــــــیب نـــداره مــــــــــــادرم |
| یه کمــی طاقــــــــت بیـــــــــار |
| یــه کار نـــــــــــــو دستمــــــــــه |
| دنـــدون رو جیـــــــگر بــــــــذار |
| سرویســـــــه نــو عروســــــــــه |
| دختـــــــــر عـــــــذرا پیــــــــــره |
| تمــــــــــوم بشه ، یه پولـــــــی |
| دســــــت منــــــو میگیــــــــره |
| یـــــه سنگ قبر خوشـــــــــــگل |
| خــــــــودم بـــرات میــــــــــارم |
| با فاطمـــــــــــه میــــامــــــــــــو |
|
رو قبـــــــــر تـــــــو میـــــــذارم
|
| گفتم راستـــــــی فاطـــــــــــمه |
| رفتـــــــــه به خونـــــه بخـــــت |
| خیلـــــــــی خونــدم توگوشش |
| راضــی شدش خیلی سخت |
| اون نامـــــزدعلـــــــــــــی بــــود |
| همیـــــــــن علــــــــی اکبــرم |
| عینهـــــــو دختـــــــــرم بــــــــود |
| صـــــــدام میـکرد مـــــــــادرم |
| راستــــــــــــی تو زن گرفتـــــی؟ |
| یا که هنـــــــــوز نامـــــــزدی؟ |
| کاشکی مــــــادرت مـیگفـــــــت |
| هیچ وقت بهش قـول نـــــدی |
| راستــــــــی یادم رفت بگـــــــم |
| از دختــــــــــــرم بهــــــــــــاره |
|
اونم شـــــوهر کرد و رفــــــــــت |
| شوهرشـــــــو دوســــت داره |
| خواســـــــتگارکه زیاد داشـــــت |
| ولـــــی جـــــواب نمــــی داد |
| میگفت عروســی باشــــــــــــه |
| وقتــــــــی داداشــــــم بیــاد |
| بـــــــــــــرای ازدواجـــــــــــــــش |
| داشتـــش خیلی دیر میشد |
| به پــــای باباش و مــــــــــــــــن |
| اونــــــم داشت اسیر میشد |
| همسنگــــــــر علــــــــــی بـــود |
| دامــــــــاد و میـــــــــگم ننــه |
| بــــرای مــــــن از علــــــــــــــی |
| یــــــــه حرفهایـــــــی میزنـه |
| میــــــــــگه شــــب حـمله بــود |
| تــــــــو خیبــــر و تو مجنــون |
| میــــــــــون تیـــــر و تـــرکــــــش |
| تــــــــو اون گلولــــــــه بارون |
| یــــــــه ترکــــــــــش خمپـــــــاره |
| خــورده تـــــــوی گردنــــــش |
| دیگه تــــــــــو اون شلوغـــــــــی |
| بچـــــــــــه ها ندیدنـــــــــش |
| همه اش چــــرا تو حرفـــــــــــام |
| یاد علــــــــی می افتــــــــم |
| کجا بودیــــــــــــم عزیــــــــــــــزم |
| دختـــــرمــــــــو می گفتـــــــم |
| کنــــــــار ســـــــــفره عقـــــــــــد |
| وقتــــــــی اونو نشــــونـــدن |
| یادم نمیره هــــــــــیچ وقـــــــــت |
| وقتـــــــی خطبـــه رو خوندن |
| وقتــــــــــی که گفتــــــــن عروس |
| رفتـــــــــــه که گل بچینـــــــه |
| با گریــــــــه گفت که رفتــــــــــــه |
| داداششـــــــــــو ببینــــــــــه |
| دوبـــــــــــاره و ســــــــــــه بــاره |
| جلـــــــــوی چشـــــم دامـاد |
| تمــــــام جبهـــــه رو گشـــــــت |
| گریـــــــه کرد و جـــــواب داد |
| رویـــــــــــم سیــاه مـــــــــــادرم |
| ســــــــــــــــرت رو درد آوردم |
| آخ آخ ، راستــــــــــــی ببینــــم |
| قـــــــــرص قلبمـــــو خــوردم |
| بغضــی کـرد و دستــــــــــــــای |
| لرزونـــــــــو کرد تو کیفــــش |
| دســـتـــــــــای پینــه بستـــش |
| اون دستــــــــای ضعیفـــش |
| دست هایــی که جــــــــــا داره |
| آدم بــــــــــراش جـــــون بده |
| اون دستـــــای ضعیفـــــــــــــش |
| کـــــــه عرشـــو تکــون میده |
| اون دستـــــــای ضعیفــــــــــــی |
|
کــــــــه پرشـــــــده ز پینـــــه
|
| اون دستــــــای ضعیفــــــــــــی |
| کـــــــــــه مـــــــرد آفرینــــــــه |
| دســـــت گذاشت رو زانـــوش |
| همـــــون کوه عشق و صبـــر |
| با یاعلــــــــــــــــــی بلند شـــد |
| بلنــــد شــــــد از روی قبــــر |
| گفت دیـــــگه بــاید بــــــــــــرم |
| قرص هامــــــــو نخـــــــوردم |
| حـــــلال بکـــــــن عزیــــــــــــزم |
| ســــــــــــــــرت رو درد آوردم |
| بازم مــــــــــــــیام کنـــــــــــارت |
| عزیزکـــــــــم شنیـــــــــدی؟ |
| تــــــو هم عین بچه مـــــــــــی |
| بـــــــــوی اکبــــــرو میــــدی |
| هــــــــی اشــــــــکهای پیــرزن |
| زصورتـــــــــش میچکیـــــــد |
| دور شــــــــد از ســــــر قبــــــــر |
| ســــــــر قبــــــــر اون شهید |
| شهیدی که سکتـــه کــــــــــرد |
| بـــابـــای پیرمــــــــــــــردش |
| خواهر اون وقت عقــــــــــــــد |
| همـــــــه ش گریه میکردش |
| اون که تا حــــالا غیـــــــــــر از |
| فاطمــــه مــادر نداشـــــــت |
| تیرخــــــورده بود گردنـــــــــش |
| روی تنـــــش سر نداشــــت |
| دستـــــهای اون شهیــــــــــد |
| بــــه پشــت مــــادرش بـود |
| مـــــادر نفهمیــــــــــــد که اون |
| علــــــــی اکبـــرش بــــــود |
| مـــــادرو همراهــــــــــــی کرد |
| گفــــــــت که مهربونــــــــم |
| غصـــه نـــــخور مـــــــــــــادرم |
| تمامشــــــو مـــی دونـــــم |
| آی قــصـــه قــصـــه قــصـــه |
| نــــون و پنیـــــــر و پسـتــــه |
| خواهــــــری که با گریـــــــــــه |
| ســــــــر سفره نشستـــــه |
| یــــــک زن قـــد خمیـــــــــــده |
| ســــنگ قبــــر شکستـــــه |
| گریــــــــه هـــای پیرمــــــــــرد |
| بگـــــــــم بازم یا بســـــــــه؟ |
شاعر : زنده یاد ، ابوالفضل سپهر