پاسخ به:اشعار دفاع مقدس
جمعه 25 شهریور 1390 6:10 PMمن ز حلقوم تمام لاله ها فاش می گویم غم آلاله ها
| امشب از غم میزبانی می کنم |
| یاد دوران جوانی می کنم |
| خاطراتم را مصور می کنم |
| ظلمت دل را منور می کنم |
| برفراز یادها پر می زنم |
| روزگار خویش را سر می زنم |
| روزگار مستی و دلدادگی |
| عشق بازی، بی دلی، آزادگی |
| روزگاران سربه داران خمین |
| عاشقان زاده زهرا، حسین |
| امشب این غمباده رنگین می کنم |
| مرهمی بر بغض سنگین می کنم |
| من ز حلقوم تمام لاله ها |
| فاش می گویم غم آلاله ها |
| من زبان لکنت پروانه ام |
| مانده ای از ره در این ویرانه ام |
| کشف اسرار نهانی می کنم |
| با قلم هم مهربانی می کنم |
| من کیم جامانده ای از کاروان |
| در پی این کاروان، با سر روان |
| هم قطاران دیده ها را تر کنید |
| با من اینک ناله را از سر کنید |
| هم قطاران آه من آه شماست |
| درد من از درد جانکاه شماست |
| راوی فتحیم و غوغا کرده ایم |
| عشق را در خون تماشا کرده ایم |
| عشق خونین، عشق بی سر، عشق ناب |
| عشق مجنون، عشق غلطان در تراب |
| خون دل، خون عطش، خون جنون |
|
خون خونخواهان غائب تا ظهور |
| خون مظلومیت هابیل ها |
| زخم دار دشنه قابیل ها |
| ما محبت را تناول کرده ایم |
| ما به خون یاس ها گل کرده ایم |
| یاس ها تصویر عشق حیدرند |
| یاس ها گلبوسه پیغمبرند |
| یاس ها احرام نیلی بسته اند |
| از فدک صورت به سیلی بسته اند |
|
خاک را با ناله آذین کرده ایم |
| جبهه ها را مهد آئین کرده ایم |
| ما محبت را تناول کرده ایم |
| ما زخون یاس ها گل کرده ایم |
| ما خروش ناله های بی سریم |
| سینه سرخان ولای حیدریم |
| دانش آموزان عشق و غیرتیم |
| درلباس اهل بیت عترتیم |
| وارث صدها ضمیر خسته ایم |
| میهماندار دل بشکسته ایم |
| ما بسیجی های بی سر دیده ایم |
| ارباً اربا نعش اکبر دیده ایم |
| فاتحان بدر و خیبر دیده ایم |
| قاسم و عباس پرپر دیده ایم |
| از عطش ما جرعه ها نوشیده ایم |
| حنجر خونین گل بوسیده ایم |
| حنجر خون خدا در کربلا |
| حنجر اصغر ذبیح نینوا |
| کربلای پربلا در قلب ماست |
| کربلا نی ناله های دردهاست |
| درد گفتم دردهایم تازه شد |
| سوز دردم بی حد و اندازه شد |
| یاد دارم روزگار درد را |
| جذبه شیران رزم آورد را |
| یاد دارم لاله های تشنه را |
| قامت در خاک و خون آغشته را |
| یاد دارم نخل های سوخته |
| کودکان چشم بر در دوخته |
| یاد سرداران نیلوفرنشان |
| سبزپوشان زمین و آسمان |
| دفتری بود و شهادت نامه ای |
| باده نوشان را می و پیمانه ای |
| یاد باد آن روزگاران یاد باد |
| سرزمین لاله زاران یاد باد |
| یاد از آن پیر قیامت خیز باد |
| یاد از آن چشمان سحرانگیز باد |
| یادباد از آن ابرمرد زمان |
| آنکه ویران کرد کاخ بت گران |
| آنکه می در ساغر توحید داشت |
| آنکه در دل ها گل امید کاشت |
| ساقی می خوارگان حق پرست |
| می فروش باده ناب الست |
| آنکه مستان سوی او بشتافتند |
| بهر یاری سر زپا نشناختند |
| کاروان سالار خیل عاشقان |
| محی دین، نایب صاحب زمان |
| بعد از او بیچاره و حیران شدیم |
| در غروب ماه سرگردان شدیم |
| وای من غمباره باران شد دلم |
| سرزمین دشنه کاران شد دلم |
| باب تذویر و دورویی باز شد |
| لاف های هرزگی آغاز شد |
| پای در قلب خداجویان زدند |
| آتشی کردند و بر ایمان زدند |
| هرچه با ما نفس بدکردار کرد |
| فتنه ها گر دشمن غدار کرد |
| گر زباطل حق شناسی مشکل است |
| گر به ظاهر سعی ها بی حاصل است |
| گر سیاست را جدا خواهد ز دین |
| دشمن بیچاره در این سرزمین |
| لیک تنها رمز پیروزی ولی است |
| مردمان را دست بیعت با علی ست |
| گر خمینی امتی را وانهاد |
| گر قلم از دست روح اله فتاد |
| روح حق را جانشینی بر حق است |
| امتش را او ولی مطلق است |
| هرکه را عشق خمینی بر دل است |
| هرکه را هجران رویش مشکل است |
| سید مظلوم را یاری کند |
| در مسیر قرب حق کاری کند |
| حال باید این کله قاضی کنیم |
| یا که نفس خویش را راضی کنیم |
| بارها گفتیم کوفی نیستیم |
| در عمل معلوم گردد کیستیم |
قصیده ای از میثم نجفی