چفیه را از تارتارش بافتند

چفیه را تا رنگی از مجنون زدند

چون سپیده دم شهیدت می کنم

محرم حلقوم های زمزمه

چفیه یعنی ابجد عشق علی

چفیه از روز ازل مظلوم بود

چفیه را ابلیس ، چنگش می‌ کشید

چفیه را از آسمانها رانده اند

چفیه ی چمران مگر از یاد رفت؟