شيخ حسينعلى تويسركانى ملايرى در سال 1216 هـ .ق در بروجرد ديده به جهان گشود و نام پدرش ملا نوروز على بوده است.

 

 

وى مقدمات علوم اسلامى را از علماى ‏بزرگ حوزه علميه بروجرد آموخت و آن گاه براى ادامه تحصيل راهى ‏اصفهان شد. توجه كامل، دقت‏ نظر، هوش و ذكاوت او موجب شد در فرا گيرى ‏علوم اسلامى از ديگر دانش ‏پژوهان سبقت گيرد و از زمره ‏شاگردان ممتاز به حساب آيد.

 

 

او در محضر درسى اساتيد متعددى شركت نمود كه از آن جمله مجلس درس شيخ محمد تقى اصفهانى بود.

 

 

پس از مدت كوتاهى آوازه علمى‏او در اصفهان پيچيد و خود مجلس درس با شكو هى تشكيل داد كه بسيارى‏از طلاب علوم دينى از آن استفاده مى‏كردند.

 

 

وى تاليفات گرانبهايى از خود به يادگار گذاشت كه از آن جمله ‏مى‏توان به كتاب‏هاى زير اشاره كرد.
1 ـ كشف‏الاسرار در شرح شرائع‏ الاسلام (11 جلد)
2 ـ المقاصد العاليه (حاشيه بر قوانين ‏الاصول، 2 جلد)
3 ـ فصل ‏الخطاب در اصول فقه، (2 جلد)
4 ـ الرد على بعض‏الاخباريه.

 

 

او در محله ايلچى واقع در بيد آباد اقامه جماعت، و در درچه اصفهان اقامه نماز جمعه مى‏نمود.

 

 

شمع وجودى اين رادمرد پس از هفتاد سال نور افشانى در ماه صفر سال 1286 هـ .ق رو به افول نهاد و خاموش شد. علما و مردم مؤمن اصفهان ‏پيكر پاكش را به طرف تخت فولاد اصفهان تشييع نمودند و آن گاه كه ‏مى‏خواستند براى او قبرى حفر كنند با كمال تعجب ديدند قبرى آماده پيدا شد و او را در آن جا دفن نمودند.