پاسخ به:وداع امام سجاد با رمضان

از بند 20 حضرت در باب ماه رمضان سخن مي گويد و صفات و بركات آنرا مي شمرد :

(20) بارخدايا ! و تو از كارهاي برگزيده و واجبات مخصوصه، ماه رمضان را قرار داده اي همان ماهي كه آنرا از همه ماهها اختصاص داده، و از همه زمانها و روزگارها برتري داده، و بر همه وقتهاي سال برگزيده اي بسبب قرآن و نوريكه در آن فرو فرستاده اي، و بسبب آنكه ايمان را در آن ماه چندين برابر نمودي و روزه را در آن واجب، و برپاشدن را در آن ترغيب نمودي، و شب قدر را كه از هزار ماه بهتر است در آن بزرگ گردانيدي (21) سپس مارا بوسيله آن ماه بر همه امتها برگزيدي و بفضل و برتري آن ما را بر اهل ملتها وكيشها برتري دادي .پس به فرمان تو روزش را روزه داشتيم و به ياري تو شبش را برخاستيم درحاليكه به روزه داشتن و برخاستن آن خود را براي رحمتت كه ما را برآن خواسته اي درآورديم، و آنرا وسيله پاداش تو گردانيديم، و تو به آنچه از درگاهت خواسته شود توانايي، به آنچه از فضل و احسانت درخواست گردد بخشيده اي، به كسي كه  قصد تقرب به رحمتت كند نزديكي. (22)و در اين ماه در ميان ما پسنديده زيست نمود (اقامت كرد)، و با ما مصاحبت و يار نيكو بود و به بهترين سودهاي جهانيان ما را سودمند نمود، سپس هنگام پايان يافتن وقتش و به سر رسيدن زمانش و تمام شدن شماره اش از ما جدا شد. (23) از اين رو ما آنرا وداع و بدرود مي نمائيم مانند وداع كسي كه جدائيش بر ما گران و دشوار است، و رفتنش از ميان ما ، ما را اندوهگين ساخته  و به وحشت و ترس افكنده، و مانند وداع كسيكه او را بر ما عهد و پيمان نگاهداشتني و احترام رعايت كردني و حق ادا پرداخت شدني ثابت و پابرجاست،